Volgende wedstrijdSpeeldag 9: FC St. Pauli – VfL Osnabrück/27 november 2020/Millerntor

Zeit: Het gaat niet om Dietmar Hopp

Een Bundesliga-wedstrijd wordt een uitdrukking van solidariteit voor Dietmar Hopp na beledigingen. Er hherst veel sympathie in de competitie. Maar het gaat eigenlijk om iets heel anders.

Als je alleen de reacties meekreeg, moest je jezelf afvragen of er wat dramatisch was gebeurd. De wedstrijd Hoffenheim tegen FC Bayern werd twee keer onderbroken. Beide teams gingen de laatste 15 minuten in staking en speelden alleen de bal – onder publiek applaus – naar elkaar toe. Karl-Heinz Rummenigge sprak over het “lelijke gezicht van het voetbal” en zei: “Ik schaam me diep vanuit het perspectief van FC Bayern voor deze chaoten.” En zelfs de nuchtere meestal Sportschau overtrof zichzelf in een reactie ergens tussen woede en diepste medeleven.

Hebben de Bayern-fans het plein bestormd? Het aanliggende fanblok in brand gestoken? Een speler van een tegenstander ontvoerd? Nee, ze hebben Dietmar Hopp beledigd.

In de vak van fans van Bayern werden twee spandoeken getoond, die de miljardair als klootzak beschreven. Dat is uiteraard niet gepast. Maar de vraag moet worden gesteld worden of deze reactie echt gerechtvaardigd is met de vele andere gebeurtenissen in het recente verleden in het Duitse voetbal . Toen bijvoorbeeld Hertha’s Jordan Torunarigha drie weken geleden op het veld stond te huilen omdat hij zei dat hij racistisch werd beledigd door Schalke-fans , werd de wedstrijd niet onderbroken. Torunarigha kreeg zelf even later een geel-rode kaart omdat hij gefrustreerd een krat met drankjes op de grond gooide.

Precedent in Hoffenheim

Het is altijd moeilijk om dergelijke zaken met mekaar te vergelijken. De Duitse voetbalcompetitie (DFL) heeft echter nu een precedent geschapen in Hoffenheim. Consequent moet ze nu elke wedstrijd na elke belediging onderbreken of zelfs stoppen. Als je vaak in stadions bent:  weet je dat het merendeel van de wedstrijden dan zeer lang zullen duren of vaak zelfs de rust niet zullen halen.

Nu kun je natuurlijk de mening hebben dat de stadions een leukere plek zouden zijn als de dingen wat beschaafder zouden zijn. Maar na Hoffenheim ontstaat echter de indruk dat de DFL geen bescherming biedt aan degenen die echt de bescherming nodig hebben, degene die het doelwit zijn van racistische of homofobe beledigingen, d.w.z. de echte minderheden. Tot nu toe alleen miljardairs. Hoewel ze ook een minderheid zijn, kunnen de meeste er wel best mee overweg.

In de kern gaat het sowieso om iets anders en het lijkt een beetje vreemd dat noch clubhoofden, spelers, noch de meeste media ermee willen omgaan: de banners zijn het nieuwste hoofdstuk in een culturele strijd. Ze zijn niet gericht tegen Dietmar Hopp, maar eerder tegen de DFB, de DFL en het symbool Hopp. Ze maken slechts deel uit van de lange strijd van de Ultras, die het voetbal beschuldigen van de uitverkoop van hun geliefde sport. Wie zich namelijk de moeite troost om alle spandoeken van het Bayern-blok te bekijken, zal je zien dat er meer staat dan: “Alles is hetzelfde, de DFB breekt zijn woord, Hopp blijft een klootzak.”

De Ultras beschuldigen de DFB ervan collectieve straffen opnieuw te hebben ingevoerd. Zo werd een goede week geleden bekend dat de fans van Borussia Dortmund pas in 2022 terug naar Hoffenheim mogen gaan. Juist omdat ze diezelfde Dietmar Hopp daar hadden beledigd. Zovelen worden gestraft voor het wangedrag van individuen, dat is nogal een middeleeuws intrepetatie van de wet. Vooral omdat de DFB twee jaar geleden aankondigde om af te zien van collectieve boetes. Dat zou de gespannen relatie met de fanscene moeten verlichten. Nu escaleert het.

“Zelfs als de straf ons niet aangaat en het onderwerp Hopp niet zo relevant voor ons is, zien we dit als een aanval op de rechten van fans in het algemeen”, schreven Bayern-fans op suedkurve-muenchen.org . “Het is een belediging voor ons dat we niet onbeantwoord kunnen laten.”

Beledigende fangezangen voor Dietmar Hopp

En de Ultras tonen solidariteit. Fans van Gladbach hadden Dietmar Hopp afgelopen weekend al in het vizier genomen. Heel wat commentatoren – onder wie DFB-president Fritz Keller – trokken een verband met met de terroristische daad in Hanau. Dit leverde op zijn beurt dit weekend een spandoek van BVB-fans op met de tekst: “Wie misbruik maakt van de doden van Hanau om fangroepen het zwijgen op te leggen, bewijst minder begripsvol te zijn dan elk dradenkruis. ” Later waren er beledigende fangezangen voor Dietmar Hopp in Dortmund te horen, ook hier dreigde de scheidsrechter de wedstrijd af te breken. Een beledigende spandoek was zaterdagavond ook te zien in het blok van 1. FC Köln.

Hopp beledigen als een klootzak is een goedkope en fantasieloze belediging, die alleen populair werd onder fans na de verontwaardiging van Hopp. Het is zoals een kind wiens ouders het verboden hebben een bepaald scheldwoord te zeggen, maar het daarom constant luid schreeuwt op de speelplaats. Dit kan onvolwassen overkomen, maar de georganiseerde fans hebben tenminste een manier gevonden om aandacht voor hun zorgen in de kijker te brengen. Ook omdat ze nauwelijks doordringen wanneer ze op een zachtere manier verschijnen.

In het commercieel voetbalapparaat zijn ultras meestal de enige die het af en toe ongemakkelijk kunnen maken, die kunnen storen en erbij betrokken geraken. Die de kritiek uitoefenen omdat het nog alleen gaat om geld te verdienen. Tegen trainingskampen in Qatar. Tegen te dure ticketprijzen. Bij het uitrekken van speeldagen alleen maar voor televisie. Dietmar Hopp staat al lang te boek voor veel dingen die hen niet bevallen: een miljardair die een betere dorpsclub naar de Bundesliga heeft geleid door het met geld te strooien en van de zogenaamde 50 + 1-regel – waar een investeerder geen beslissingsrecht heeft – een leeg vodje papier maakte.

De scènes van zaterdag dragen niet bij aan wederzijds begrip, integendeel. De reacties van spelers, coaches en managers, die lijken te zijn besproken, tonen aan dat ze weinig begrip hebben voor de zorgen van degenen die – ongeacht de wind en het weer – hen regelmatig honderden kilometers door het land of zelfs in Europa volgen. Deze culturele strijd zal alleen nog maar intenser worden.