Volgende wedstrijdSpeeldag 3: SV Sandhausen – FC St. Pauli/2 oktober 2020/BWT-Stadion am Hardtwald

Sandra Schwedler van FC St. Pauli is het enige vrouwelijk hoofd van de raad van toezicht:”Er loopt iets mis”

Sandra Schwedler van FC St. Pauli is het enige vrouwelijk hoofd van de raad van toezicht in het Duitse profvoetbal. In een interview met de sportshow vertelt ze over seksueel geweld in de fan-curves en structureel seksisme in de industrie.

Sandra Schwedler, we zouden graag willen weten welke herinneringen je associeert met de St. Pauli fanclub “Die feuchten Biber”?

Sandra Schwedler: (glimlacht) Dit is zelfs mijn huidige fanclub. Ik ben nog steeds lid. Ik associeer het met langdurige en talloze ervaringen. We keken samen naar de thuiswedstrijden, gingen samen naar uitwedstrijden. En dan zijn er onze legendarische gevechten met een fanclub in Düsseldorf en veel posters om elkaar een beetje te provoceren. Waarbij ik zeg dat er ook dingen op stonden die ik vandaag niet meer zou schrijven.

Je heb al jaren bij FC St. Pauli een staanplaats in het stadion. Hoe was het klimaat daar voor jou als vrouw en hoe is het vandaag?

Schwedler: (denkt lang na) Mijn perspectief als vrouw is de afgelopen vier of vijf jaar veranderd. Ik denk dat als je me dat destijds had gevraagd, ik zou hebben gezegd dat discriminatie of misbruik tegen mij geen problemen waren, dat ik als vrouw gerespecteerd werd voor mijn mening en mezelf vrij kon uiten. Maar mijn kijk daarop is veranderd omwille wat er misgaat in het stadion, in de omgeving en in onze samenleving in het algemeen.

Heb je seksuele intimidatie als fan ervaren?

Schwedler: Ja, het eerste dat in me opkomt is een voorbeeld van een uitwedstrijd van Celtic Glasgow bij HSV . Ik was 15 of 16 jaar oud toen een Keltische fan me aanbood dat ik zijn trui mocht hebben als ik hem aanraakte. Ik moest al vroeg leren omgaan met seksuele intimidatie en grenzen leren trekken. Maar als ik terugkijk op dit incident met mijn ervaring van vandaag, denk ik bij mezelf: ‘Hoe kon zoiets überhaupt gebeuren? Dat zo’n oudere man zoiets aan een jong meisje vraagt? ‘ Er loopt iets mis.

Hoe voelde je je tijdens en na dit incident?

Schwedler: Ik was relatief onrustig. Het was allesbehalve een prettige situatie. Ik heb me teruggetrokken en ben vertrokken. Natuurlijk is het lang geleden, maar ik herinner me nog dat ik deze situatie niet zo abnormaal vond. Zoiets is vaker in mijn omgeving gebeurd. Als vrouw ben je ermee opgegroeid en heb je geleerd hoe je jezelf kunt beschermen en hoe je bepaalde situaties kunt vermijden.

Heb je seksisme in St. Pauli ervaren?

Schwedler: Ik zat vaak bij het tweede team in St. Pauli. Daar kwam het voor dat ik er nog geen twee minuten was en een man vroeg: ‘Hallo, wie ben jij?’ En nadat ik mijn voornaam had gezegd, kwam het direct: ‘En waar is je vriend?’ Dit is natuurlijk een ander niveau dan het incident met de Keltische fan, maar het maakt me ook boos omdat ik niet als zelfstandige vrouw werd gezien.

Kom je tussenbeide als je gevallen van seksueel geweld opmerkt?

Schwedler: Ja, als zoiets gebeurt, probeer ik het zeker. Maar er zijn ook dingen die niet openlijk gebeuren, maar het gebeurt eerder subtiel. Iemand vroeg me eens op een heenreis: ‘Is dit je eerste heenreis?’ Ik denk bij mezelf: ‘Nee, maar dat zijn jouw zaken niet.’ Wat ik hiermee wil zeggen: zelfs in zogenaamd irrelevante gesprekken gaat het in de richting dat vrouwen geen idee hebben van voetbal.

Is het voor veel getroffen mensen moeilijk om zichzelf te verdedigen tegen seksisme?

Schwedler: Ja, je krijgt al snel het gevoel dat je opstandig en overdreven reageert. Dit leidt vaak tot discussies en je moet jezelf verantwoorden. Daar heb je op een gegeven moment als vrouw geen zin meer in. Ik weet dat door mijn ervaringen en uit verhalen: als je door het blok loopt en iemands grijpt je billen – draai je dan om en zeg: ‘Dat kun je niet doen’ – krijgt je te veel excuses met uitspraken als ‘stel jezelf niet zo aan’ of ‘Dat was niet de bedoeling’. De horde om daar iets te zeggen is groot.

Wat doe je bij FC St. Pauli tegen seksueel geweld en seksisme in het stadion?

Schwedler: We willen het daar meer aanpakken – bijvoorbeeld via contactpunten. Ook zijn er bij ons diverse werkgroepen rond het thema ‘bewustwording’. Ze brengen deze problemen naar voren. Ze verduidelijken vragen over hoe een contactpunt eruit moet zien, welke gekwalificeerde personen daar moeten werken en waar ze moeten worden geplaatst. Als ik niet weet waar een aanspreekpunt is en wat ik daar kan verwachten, moet ik als slachtoffer of getuige twee keer nadenken over deze inspanning. Iedereen zou zich met deze vraag moeten bezighouden: hoe kun je deze hindernis in het voetbalstadion verlagen?

U bent momenteel de enige vrouwelijke voorzitter van de raad van toezicht in het Duitse profvoetbal. Waarom solliciteren vrijwel zonder uitzondering alleen mannen voor deze functies?

Schwedler : In mijn ervaring gaat het om de verschillende opvoeding van onze generatie: meisjes zijn stil, aardig, gaan niet openlijk om met conflicten en zijn niet ongebreideld. En dat is gedeeltelijk zoals het vandaag is. Om het bot te zeggen: jongens kunnen het gewoon doen. Het heeft veel te maken met hoe je met je leven omgaat. Als je als vrouw in het openbaar zit, heb je vaak het probleem dat je niet wordt beoordeeld op je vakbekwaamheid, maar vooral op het uiterlijk, de stem, …. Als man is het voldoende om een ​​man te zijn, wat voor sommigen synoniem lijkt te staan met vakbekwaamheid.

Wordt u altijd serieus genomen in uw functie als voorzitter van de raad van commissarissen?

Schwedler: Het komt me vaak voor dat ik niet wordt opgemerkt. Het komt bijvoorbeeld vaak voor dat de officials van het bezoekende team – voor een wedstrijd – naar de loge om te groeten  en ik word genegeerd.

Hoe ga je daarmee om?

Schwedler : Ik probeer dit aan te pakken en vestig er in het algemeen de aandacht op. Maar dat is een systeemvraag. Bekijk een DFL-bijeenkomst . Er zijn 99 procent mannen aanwezig. De vrouwen die daar rondlopen, zijn ofwel servicemedewerkers ofwel DFL- medewerkers . Het feit dat een vereniging een vrouw in een leidinggevende functie heeft en dat zij ook aanwezig is bij een vergadering – de mannelijke ambtenaren hebben zo’n verbeeldingskracht niet. Dat verwachten ze dan ook helemaal niet.

Ben je teruggebracht tot het unieke verkoopargument van vrouwen in je werk?

Schwedler: Ja – en het irriteert me soms ook. Omdat ik meer wil praten over iets thematisch over mijn werk – en niet alleen dat ik een vrouw ben. Een van de meest vormende ervaringen was toen een persbureau mij vroeg of een vrouw die een plaats in de raad van commissarissen van Mainz 05 wilde, geschikt zou zijn. Hoe gek is dat? Wat kwalificeert mij om dat te classificeren? Omdat ik ook een vrouw ben? Zijn mijn mannelijke collega’s gevraagd naar de kwalificatie van de mannen bij Mainz? Nee natuurlijk niet. Omdat het onzin is. Maar ik vind het ook belangrijk om te kunnen praten over waarom ik de enige vrouw ben. Omdat het een kans is om te laten zien hoe zwakzinnig dit is.

U pleit al lang voor een quotum voor vrouwen in het voetbal.

Schwedler: Quota helpen ervoor te zorgen dat regelgeving en wijzigingen sneller worden geïmplementeerd. Ik ben ervan overtuigd dat er wereldwijd 50 procent geschikte vrouwen zijn voor deze functies. Er zijn geen redenen waarom dit niet het geval zou zijn. Veel mensen vinden het moeilijk om veranderingen te accepteren. Onder het motto: ‘Ik heb niets tegen vrouwen in deze posities, maar …’; of ‘Maar het moet ook over competenties gaan en niet alleen over quota’. Ja, natuurlijk – maar wat houdt ons tegen? Het quotum regelt alleen dat er meer vrouwen doorstromen en niet omdat ze geen competenties zouden hebben. We moeten ook eens naar de DFB gaan en kijken: hoe zijn de managementniveaus daar? Hoe kun je daar 50 procent vrouwen installeren? Hoe ziet jeugdondersteuning eruit? Waarom stop je niet meer in het promoten van jongeren?

Dus denk je dat de DFB deze kwesties nog steeds negeert?

Schwedler: Je hoeft alleen maar te zien dat het nieuws op de DFB-homepage tijdens het afgelopen Wereldkampioenschap voor vrouwen niet altijd het hoofdverhaal was. Over het algemeen vind ik het verbazingwekkend dat alle bestuursfuncties van de DFB in 2020 alleen door mannen worden vervuld, behalve de functie voor vrouwen- en meisjesvoetbal. Ik vind het ook zorgwekkend dat we qua taal nog onderscheid maken tussen voetbal en vrouwenvoetbal. Het is zowel voetbal, maar in plaats daarvan is er een speciale rol. Daar moet in 2020 langzaam een ​​einde aan komen.

In de private sector is er al een wet die zegt dat 30 procent van de commissariaten in AG’s door vrouwen moet worden bekleed. Waarom is er weinig of geen discussie in het voetbal?

Schwedler: De druk is simpelweg niet hoog genoeg. En ook in de economie is het aantal bij lange na niet bereikt. Een vrouw hoeft alleen vervangen te worden als een man vertrekt. Dit geldt nog niet voor bestuursleden. Ze geven alleen maar een quotum aan en voeren vervolgens nul procent uit. De druk in het voetbal is simpelweg niet hoog genoeg. De geschiedenis van voetbal is erg mannelijk. Vrouwen ruiken het voetbal nooit. En vandaag beslissen dezelfde mannen dan ongeveer tien jaar geleden.

Heeft u mede-campagnevoerders – waaronder mannen –  in andere commissies?

Schwedler: Ik weet zeker dat die er zijn. Het is een erepost en mijn capaciteiten – vooral in de huidige tijd – worden opgebruikt. Maar soms is er alleen een externe druk nodig om dingen te veranderen. We hadden ook lange discussies over de toepassingen in St. Pauli. Ik wil niet weten hoe het bij andere clubs is.

Zou het helpen als vooraanstaande managers zoals Karl-Heinz Rummenigge of Hans-Joachim Watzke een verklaring afleggen?

Schwedler: Dit zijn niet de eerste twee personen die me bij dit onderwerp zou invallen. Maar ik weet wat je bedoelt. Maar het is te gemakkelijk om gewoon een statement te maken gooien. Dit alleen verandert niets. De verenigingen en clubs moeten worden uitgedaagd de hindernissen te verlagen.

Wat wil je voor de toekomst?

Schwedler: Als ik één wens had, zou ik echt een quotum voor vrouwen in het voetbal willen.

Het interview werd afgenomen door Jannik Schneider en Christian Hoch

Bron: www.sportschau.de