Volgende wedstrijdSpeeldag 3: SV Sandhausen – FC St. Pauli/2 oktober 2020/BWT-Stadion am Hardtwald

Rettig waarschuwt Liga: “Van oligarchen kan je niet winnen”

Andreas Rettig (55) is een van de meest uitgesproken functionaris in het Duitse voetbal. Een gesprek over jeugdwerk, investeerders, populisme en de DFB.

Mr Rettig , kunt u uitkijken naar het komende Bundesliga-seizoen?

Andreas Rettig: Ja en niet in de laatste plaats omdat ik uitkijk naar de twee nieuwkomers Düsseldorf en Neurenberg.

Ze zijn gelukkig, hoewel de competitie opnieuw verveling beloofd. Bayern zal waarschijnlijk voor de zevende keer op rij kampioen worden?

Rettig: We moeten de aantrekkelijkheid van de competitie niet alleen afhankelijk maken van het kampioenschap, de aantrekkelijkheid moet ook door andere factoren worden bepaald. Voorbeeld: het fair-play idee. Tijd winnen, komedie spelen, Schwalbes – niemand zit daarop te wachten. We hebben een terugkeer naar de echte sport nodig.

Er is meer spanning in Engeland, waar beleggers ervoor zorgen dat zes teams kunnen strijden voor de titel. Zou dat geen oplossing zijn?

Rettig: In de discussie worden beleggersfondsen verheerlijkt, maar ze kunnen ten koste gaan van andere reclame-inkomsten. Er is een reden waarom Duitse clubs toonaangevend zijn op het gebied van reclame-inkomsten in Europa. De bedrijven identificeren zich met een Bundesliga-club omdat deze wordt uitgevoerd als een “vereniging”. Middelgrote bedrijven zijn bereid om kleinere bedragen te geven voor het welzijn van de vereniging. Met een doorslaggevende partner zoals VW, Bayer of Red Bull kunnen sponsors mogelijk afhaken.

Beleggers? “Bekijk de ontwikkeling van 1860 München”

De fan kan het toch niet schelen waar het geld vandaan komt?

Rettig: Er zijn veel afschrikkende voorbeelden van beleggers . Bekijk de ontwikkeling van 1860 München maar eens. Of die van voormalige Italiaanse topclub AC Milan. Niemand weet immers tot wie de club behoort, want achter de investeerder uit China bevindt zich een ondoorzichtig bedrijfsmodel. Als een belegger zijn geld uit de Bundesliga-club haalt of failliet gaat, betekent dat het einde van de club. Bovendien verwacht de belegger ook een bepaald rendement. Zo worden clubaandelen van Manchester City of Arsenal met enorme winsten aan de volgende belegger verkocht en zo worden de clubs speculatieve objecten. Ik wil het niet eens hebben over de negatieve effecten die het in zijn geheel geeft.

Wat bedoel je?

Rettig: In Duitsland spreken we nog steeds van clubvoetbal en niet van voetbal. Bij clubvoetbal hangt veel af van vrijwilligers. Mensen zeggen: dit is mijn club, hier mee kan ik me identificeren. Daarom engageer ik me zonder een tegenprestatie te verwachten. Als dat van mensen mensen afgenomen wordt en ze van hun hart worden beroofd, leidt dit tot een emotionele vervreemding. De professionele clubs moeten van tevoren overwegen welke impact beleggers kunnen hebben. Waarom zou de publieke sector belastinggeld investeren in infrastructuur of stadion als de clubs toch privé eigendom zijn van een groep of persoon?

U zal blij zijn dat de federale regering hogere hindernissen wil instellen voor investeerders buiten de EU?

Rettig: Politici proberen te bereiken wat de 50 + 1-regel in het voetbal al langer garandeert. Waarom zouden we de sluizen openen, hoewel met deze regel – die de meerderheid van stemmen onder de leden nodig heeft – al een functionerende bescherming hebben . Dat zou me iemand me moeten vertellen.

Dietmar Hopp is in Hoffenheim op het einde ook niet meer dan een belegger?

Rettig: Dat de druk van kapitaal een rol speelt wil ik niet verbergen. Hopp investeerde het geld niet om marketingredenen. Hij heeft gekozen voor een altruïstische benadering, hij heeft zijn bedrijfsgeld of zijn privévermogen gestoken in infrastructuur, jongeren en sociale projecten. Dit heeft een andere kwaliteit dan wanneer bedrijven als Bayer, VW of Red Bull als reclame dochter optreden en een club een financieel voordeel geeft en ook nog eens van de belastingwetgeving profiteren.

Dat betekent dat u niet de mogelijkheid ziet om via beleggers het kampioenschap beter in balans te brengen?

Rettig: Dat is een naïef idee, het zou niet meer zijn dan het begin van een ratrace. Het zou alleen met X-miljoen stijgen. De waarde van de aandelen van FC Bayern is vele malen hoger dan die van een andere Bundesliga club. Op grond van marktmechanismen zou elke Bundesliga club aandelen moeten verkopen. Overigens: de meest succesvolle clubs in het Europese voetbal zijn Real Madrid, FC Barcelona en FC Bayern, die voldoen aan de 50 + 1-criteria.

Een argument is dat de Bundesliga internationaal meer concurrerend zou zijn.

Rettig: Wanneer Duitse teams worden uitgeschakeld is dat niet tegen topclubs maar tegen teams uit Zweden, Portugal of Frankrijk. Een wedstrijd tegen oligarchen, soevereine vermogensfondsen of Chinese conglomeraten die economisch rationeel denken en handelen kan niemand winnen . Een Neymar verandert niet voor 250 miljoen euro naar Bayern, omdat de miljardair uit Qatar vervolgens 300 miljoen betaald.

Hoe zou u Duits clubvoetbal promoten?

Rettig: Ik herinner me het WK 1998 en het EK 2000 toen het nationale team aan de grond zat. De vraag was toen: spelers zelf opleiden of spelers inkopen? Men besloot toen voor de jeugd te kiezen en jeugdcentra te ontwikkelen. Na het zwakke WK in Rusland moeten we opnieuw nadenken over een algemene strategie.

Dat is toch de taak van de Duitse voetbalbond?

Rettig: Ik ben zeer verrast dat de DFB tot nu toe nog geen commentaar heeft gegeven over de toekomst.

Wat stel je bijvoorbeeld voor het nageslacht voor?

Rettig: We hebben een nog duidelijkere inzet op de jeugd nodig en we moeten meer investeren. We hebben hun de pas met de binnenkant geleerd, helaas hebben we de jeugdspeler – terloops gezegd – ook te gemakkelijk gemaakt. Hij kreeg een veelzijdige zorgeloos pakket en we vergaten hem te laten deelnemen aan het echte leven. Geen wonder dat we typen missen – als 16-jarigen na mediatraining verheven zinnen zeggen en zo nietszeggend en kleurloos worden. We moeten spelers als persoonlijkheden ontwikkelen, maar ook hun coaches. Iedereen kan de trainingsbelasting controleren, maar de coaches hebben meer leiderschapsvaardigheden nodig. Daarom moeten bij mij naast trainingen ook persoonlijkheidstests verplicht worden.

U was zelf CEO van de Duitse Football League, nu behoort u tot hun critici. Wat stoort jou?

Rettig: Christian Seifert als Managing Director verkoopt de DFL en zijn clubs uitstekend. Maar de sport vindt echter niet plaats op de DFL op managementniveau. Het licentieproces moet ook worden heroverwogen. Clubafgevaardigden beslissen ook niet over hun concurrenten.

Na het WK kreeg de DFB massaal kritiek.

Rettig: Er moet minder politiek partijdig gehandeld worden, wij hebben een instantie nodig voor moraal en waarden. Als ik hoor dat de CDU-gelieerde Konrad Adenauer Stichting het nationale team geschoold heeft voor het verblijf in Rusland, gaan bij mij de alarmbellen af ( DFB president Grindelwald zat vele jaren als CDU lid in het parlement).

Hoe wil je Duitsland als voetballocatie versterken?

Rettig: We moeten nationale concepten ontwikkelen en niet alleen schreeuwen om meer geld. In het verleden werden kinderen aanhangers van een vereniging omdat ze in de regio opgroeiden of met hun vader naar het stadion gingen. Nu dragen ze truien van Messi of Ronaldo en zitten ze voor de tv. Van DFB en DFL worden concepten verwacht. Misschien kunnen we een alliantie met de economie smeden. Misschien laten Hopp, Kuehne of Mateschitz zich overhalen om hun miljarden in een algemeen kader te steken – en niet alleen in een club. Andere landen, zoals Nederland of België bevriezen tien procent van het salaris en betalen het geld als een “pensioen” voor ex-professionals van 35 jaar of ouder. Zelfs dergelijke modellen maken een voetballocatie aantrekkelijker.

De kloof tussen rijke clubs en de rest drijft gestaag verder uit elkaar. Hoe kan deze trend worden gestopt?

Rettig: We moeten in de competitie ons bezinnen of we niet terug gaan naar de oorspronkelijke gelijke verdeling van tv-fondsen om het niveau van alle clubs te verhogen en de concurrentie te bevorderen. Vanwege de internationale opbrengsten is het verschil hoe dan ook exorbitant. Ook hebben clubs zoals Wolfsburg, Leverkusen of Hoffenheim een ​​concurrentievoordeel doordat ze afstand deden van de 50 + 1-regel. Twee en een half jaar geleden hebben reeds aangekaart dat daar een vergelijk voor moet worden gevonden.

Daarom stoort het je ook dat elke club zijn mouw-sponsor zelf mag kiezen, toch?

Rettig: Natuurlijk werd dat vroeger solidairder geregeld. Bayern krijgt voor een logo op de arm veel meer geld dan Erzgebirge Aue. Zelfs kledingsponsors duiken alleen nog maar op bij topclubs en denken wereldwijd. Je kunt ze dat niet verwijten maar het laat wel zien dat de kloof alleen groter wordt.

Romantici houden vast aan het feit dat voetbal nog steeds een populaire sport is, zelfs een cultureel bezit. Gaat het niet alleen om zaken doen?

Rettig: De vraag is, willen we doorgaan met de marketing waanzin. Voor mij is 50 + 1 het laatste stopbord bij de commercialisatie. Als deze dam breekt, wordt de Bundesliga-rangschikking de Forbes-rangschikking.

Tv-marketing, speeldag verbrokkeling, Winter World Cup in Qatar. verwijderd professioneel voetbal zich niet steeds meer van de fans in het stadion?

Rettig: Dat is zo. We vieren in de stadions een bezetting van 95 procent, maar we hebben ondertussen een “no-show” rating tussen de acht en twaalf procent. Dat betekent: mensen betalen hun seizoenskaart maar komen niet meer opdagen. We moeten deze problemen aanpakken.

Populisme is over het algemeen een trend, zie je vergelijkbare tendensen in het voetbal?

Rettig: Vooral de discussie over Mesut Özil heeft aangetoond dat populisme in het voetbal voorkomt en leidt tot een verhitting van het klimaat. Alle lof gaat uit naar de CEO van Siemens, Kaeser, die zich duidelijk heeft gepositioneerd tegen rechtse neigingen. Daartegenover staat de mening van de minister van Binnenlandse Zaken Seehofer die geen mens kan gebruiken. Ook voetbal moet zichzelf duidelijker positioneren en zijn houding tonen.

Houding toont herhaaldelijk FCA-prof Martin Hinteregger. Hij verklaarde onlangs dat hij als profvoetballer niet de mogelijkheid had om zichzelf te zijn. Mag niet zeggen wat hij denkt.

Rettig: We hebben jongens met ruwe kantjes nodig, een speler mag af en toe rebels en luid zijn. Als meer spelers praten – hoe ze oorspronkelijk denken- en inhoud geven zouden de media niet zo doelgericht op die ene individuele verklaring focussen. Voetbal mist niet alleen geloofwaardigheid, maar ook integriteit. Als makelaars in de clubs spelers en coaches vertegenwoordigen of als tv-experts hun spelers kunnen promoten, schaadt dit de reputatie van professioneel voetbal.

Laatste vraag. Als je een wens kon doen, wat zou je dan fundamenteel veranderen in het profvoetbal?

Rettig: In het algemeen moet het voetbal nuchterder, aanspreekbaar, solidair en integer zijn.

Persoonlijke gegevens: Andreas Rettig, 55, werkte als manager voor Bayer Leverkusen, 1. FC Köln en FC Augsburg. Momenteel werkt hij als commercieel manager voor de tweede divisie FC St. Pauli, voorheen behoorde die in Leverkusen geboren Rettig tot het management van de Duitse voetbalcompetitie.

Bron : Augsburger Allgemeine