HomeFC St PauliGeschiedenis club

1907 tot 1945

Vanaf het begin van het voetenwerk en de oprichting van FC St. Pauli

De geschiedenis van de FC

“De geschiedenis van FC St. Pauli 1910 begint niet – zoals de naam doet vermoeden – in 1910, maar minstens drie jaar eerder. De oorsprong van FCSP is onlosmakend verbonden met die van Hamburg -St. Pauli Turnvereniging opgericht in 1862. Een vereniging die trouwens nog steeds bestaat. Daar werd al in 1907 tegen de bal getrapt, maar de wedstrijden werden nog niet gespeeld onder een voetbalbond. Pas in 1910 sloten de voetballers van de club zich aan bij de Noord-Duitse voetbalbond. In 1911 betwisten zij de eerste wedstrijden in competitie verband. In 1924 scheurden de voetbalafdeling zich af van de Turnvereniging en richtte FC St. Pauli op, “onderzocht René Martens voor zijn boek” You’ll Never Walk Alone “uit 1997.

De eerste stappen in bruin en wit

Op een dronken avond kwamen in het café ‘August Tenne’ enkele enthousiaste leden van de speel-en sportafdeling – die in 1899 door Franz Reese na het Turnfeest op de Heiligengeistfeld was opgericht –  samen en zij besloten een aparte afdeling voor hun sport in het leven te roepen.

In 1907 werden de eerste wedstrijden gespeeld tegen elftallen van de zwemclub Aegir en hierbij doken de eerste financiële problemen op: “1908 stond een te kort van 78 mark in de boeken” aldus het Martens boek.

In 1909 duwde Amandus Vierth de kleuren van het voetbaltenue door en tot op heden zijn bruin en wit nog steeds de officiële clubkleuren. In 1919 promoveerde St. Pauli TV voor het eerst naar de toenmalige topdivisie, maar het degradeerde ook  meteen. In de jaren ’20 was St Pauli een echte stijg en daal club, of zoals Martens ze beschreef: “De jaren in de lift”.

Pas in 1930 was er de opmars met spelers als Giza, Klages, Wolf, Stamer, Salt, Wrede, Wulf, Kracht, Borgwardt en Schmidt.
In 1931 kwalificeerde FC St Pauli zich voor het eerst voor de wedstrijden om het Noord-Duitse kampioenschap, maar het werd in de kwartfinale uitgeschakeld door Phoenix Lübeck en dit uitgerekend op het plein van de HSV am Rothenbaum. In 1933 zakte FC St Pauli opnieuw omdat St Pauli geen aanspraak kon maken op de pas opgerichte Gauliga Nordmark. 1936 promoveerde FC St Pauli opnieuw naar de eerste divisie, echter vlak voor de oorlog volgde een nieuwe degradatie.

In de oorlogsjaren pendelde FC St. Pauli voortdurend tussen de Gauliga Nordmark en de Gauliga Hamburg.

1945 tot 1963

Van de wonder-elf tot de bundesliga start zonder FC St. Pauli
 
St. Paulis ‘Wunder-Elf ‘1947 van links: Trainer Sauerwein, Dzur, Miller, Köpping, Börner, Lehmann, Schaffer, Bielstein, Sump, Koch; vooraan: Böhme, Hempel, Delewski, Appel, Stender. Foto van “75 jaar FC St. Pauli”

De oorlog was voorbij en de wederopbouw van St Pauli zou nog enige tijd duren, tenminste voor zover het de verwoeste gebouwen betrof. Karl Miller maakte de wederopbouw van het voetbal echter veel sneller mogelijk.

Met het bijna legendarische slachthuis van zijn ouders in Wexstraße – niet ver van de Millerntor – en met de daar beschikbare vleesvoorraad lokte Miller na de oorlog talrijke topvoetballers naar FC St. Pauli. Vooral topspelers als Heinz Hempel, Heinz Köpping en Walter Dzur kwamen vanuit Dresden naar de Elbe om in het bruin en wit te spelen. Heel even speelde zelfs de latere bondscoach Helmut Schön voor de FC.

In het begin moest de club zijn thuiswedstrijden spelen bij de tegenstanders of op neutrale plaatsen, omdat het stadion van FCSP volledig verwoest was. Ook de hele wijk St. Pauli was door de oorlog hard getroffen en had veel schade geleden. In het eerste naoorlogse jaar richtten leden van FC St. Pauli een nieuwe locatie in op het Heiligengeistfeld – direct tegenover de oude brandweerkazerne – die werd op 17 november 1946 geopend met een wedstrijd tegen FC Schalke 04. Lang voerde de FC in de toenmalige Stads Liga aan en leek lang de zekere kampioen te worden, maar ze werden ingehaald op de laatste dag van de competitie door Hamburger SV.

Maar in het volgend seizoen 1946-1947 troefde onze Kiezkickers alle tegenstanders af: “Je kreeg het gevoel dat men naar Brazilië was aan het kijken wanneer St. Pauli met de bal de tegenstander voorbij liep.” stond in het toenmalige jaarboek ter ere van de 75ste verjaardag van de club. Aan het eind van dit seizoen stonden wel de rode rozen klaar en vierde FC St Pauli het stadskampioenschap.

In het eerste Oberligaseizoen 1947/48 verloor de FC maar 3 wedstrijden in de ‘Meisterschaftsserie’ en verloor in de halve finale – om het Duitse Kampioenschap – tegen de 1.FC Nürnberg. In het daarop volgende seizoen kwam de FC „maar“ in de kwartfinale. Tot het seizoen 1953/54 moest men steeds tevreden zijn met een plaats achter de HSV, dan werd Hannover 96 Kampioen van de Oberliga-Nord, onze FC eindigde op de 2e plaats, HSV eindigde toen op de 11e plaats. In de daarop volgende jaren bestreden St. Pauli en Altona 93 het meeste om de plaatsen achter de ‘Rothosen’.

Tussen 1955 en 1958 vochten de kickers van Millerntor drie seizoenen tegen degradatie. Veel spelers van de ‘Wunder 11″ gingen naar andere clubs of hingen de voetbalschoenen aan de haak. Veel nieuwe en jonge spelers waren erbij gekomen en werden nu getraind door voormalig FC-speler Heinz Hempel en FC moest steeds tevreden zijn met een positie op de 9e en 13e plaats.

Na slechts 14 jaar moest het in 1946 gebouwde ‘Stadion der Internationalen Gartenausstellung’ wijken en zo werd in 1960 begonnen aan de bouw van het huidige stadion. Maar pas in de tweede helft van het seizoen 1961/62 speelde St. Pauli zijn thuiswedstrijden daar.

Bijna elf jaar was Hempel coach op Millerntor voordat president Wilhelm Koch hem in 1962 ontsloeg. Zijn opvolgers Otto Westphal, Otto Coors en Kurt Krause hielden het maar één of twee jaar  (Krause) uit op Millerntor,  dus nam Hempel in de herfst van 1968 het roer nog eens over.  In het seizoen 1962-1963 werd de Bundesliga opgericht. De DFB gaf FC St. Pauli geen toestemming om deel te nemen in de nieuwe Duitse Top Liga en zo moesten onze Kiezkicker terug beginnen in de Regionalliga Nord, waar men meteen kampioen speelde.

1963 tot 1974

11 jaar in de Regional Liga
 
Het Kampioenselftal in 1964 van links: staand: coach Westphal, Deininger, Hehl, Acolatse, Pokrop, Osterhoff, Danjus, Gieseler, Haecks, Stülcken, doelman Thoms, Porges; zittend: Kokoska, Bergmann, Stothfang, Bergeest, Eppel, Wunstorf, Lombard, Gehrke. Foto van “75 jaar FC St. Pauli”

In tien jaar nam FC St. Pauli zes keer deel aan de promotierondes van de nieuw opgerichte Bundesliga. FCSP kon pas promoveren naar het “betaalde voetbal” als de DFB een nieuwe onderbouw introduceerde: de 2.Bundesliga. In het WK-jaar van 1974 steeg de FCSP samen met Eintracht Braunschweig op.

Elf jaar lang waren de vijf regionale liga’s de op één na hoogste divisie onder de 1963 opgerichte Bundesliga. Met een 4: 1 overwinning op VfL Wolfsburg werd het “nieuwe” stadion op het Millerntor voor de tweede keer op 10 november 1963 ingewijd. Onder de nieuwe coach Otto Westphal won FC St. Pauli in het eerste seizoen meteen het kampioenschap van de Noord-Divisie. In het daarop volgende jaar eindigde men tweede achter Holstein Kiel, om in het derde seizoen opnieuw kampioen te spelen en zo Meister Göttingen 05 en de Kieler achter zich te laten.

In de seizoenen van 1966 tot 1969 bereikte FCSP eerst de vijfde plaats en verbeterde daarna elk seizoen zijn positie met één plaats in de rangschikking. Onder coach Erwin “Ata” Türk begon in de zomer van 1968 de ombouw van het elftal. Oudere spelers zoals Ingo Porges beëindigden hun carrière, nieuwe jonge spelers kwamen naar Millerntor. Ook in het volgende seizoen kwamen er steeds meer jonge talenten bij. Alfred Hußner (19 jaar), Horst Wohlers (20) of Herbert Liedtke (18) groeide meteen uit tot de pijlers van het team.

Een intern ‘schandaal’ overschaduwde echter de seizoensopener: op  het einde van juli werd de Turk-elf in de DFB Beker uitgeschakeld door zijn eigen amateurteam. Peter Darsow scoorde het enige doelpunt van de wedstrijd waarnaar het prof-team klacht neerlegde. Er waren drie amateurspelers niet speelgerechtigd geweest.

Ondanks dat FC St. Pauli een geweldig seizoen speelde behaalde het eind 1969/70 toch maar een teleurstellende 4e plaats. In de volgende seizoenen nam FC St Pauli driemaal achter elkaar deel aan de promotieronde, maar moest in seizoen 70/71 Neunkirchen en Düsseldorf voor laten gaan. In 1971/72 behaalde FC de 1e plaats, maar sloot de de promotieronde af achter RWE en Kickers Offenbach. Ook in 1972/73 won het opnieuw het kampioenschap, maar faalde opnieuw in de promotieronde; Fortuna Köln slaagde erin naar de 2eBundesliga te promoveren.

In seizoen 1973/74 werden de Millerntor-elf tweede achter Braunschweig en kwalificeerde zich voor de nieuw opgerichte 2.Bundesliga Nord. In 36 wedstrijden troffen onze Kiezkickers 113 keer in het doel – tot vandaag het absolute clubrecord! Verantwoordelijk waren de grote overwinningen tegen Phoenix Lübeck en Heide (8-0 elk) en Bremerhaven (9-0) . Franz Gerber – die 33 doelpunten scoorde in 31 wedstrijden –  en naar Wuppertal SV verhuisde.

1979 tot 1983

Van Jammertal tot liftteam

Na het intrekken van de licentie moest er iets gebeuren op Millerntor. Eerst traden Ernst Schacht en Max Uhlig af en Wolfgang Kreikenbohm werd gekozen tot president, Otto Paulick en Hans-Georg Rector werden vice-president. De wederopbouw kon beginnen.

1979-1980

Bij FC St. Pauli brak de tijd aan van het vele improviseren. Het elftal was samengeraapt met A-jeugd en amateurvoetballers en werd gecoacht door Liga-voorzitter Werner Prokopp. In gammele minibusjes, die deels werden bestuurd door de spelers zelf, reisden ze naar uitwedstrijden. Ook financierden fans de reis door te betalen voor het mogen rijden in de “teambus”.

In de herfst van 1979 droeg Prokopp de coaching over aan Kuno Böge, die eerder Holstein Kiel in de 2e klasse coachte. Door de vele nederlagen werd het seizoen een zenuwslopend bedoening, pas halverwege april kon het klassebehoud veilig worden gesteld. De uitstekende nieuwkomer Uwe Mackensen verzekerde met een 4-2 overwinning op Salzgitter voor nog een extra Oberliga jaar.

1980-1981

Joachim Philpkowski verhuisde van Barmbek-Uhlenhorst naar Millerntor en sloeg als linkervleugel spits in als een bom. Naast Karp en Rietzke kwam Volker Ippig als derde doelman, die in april met de A-jeugd een vriendschappelijke wedstrijd speelde bij Millerntor. De tegenstander was toen de door Jupp Derwall getrainde nationale ploeg.

Na de 10e plaats in het voorgaande jaar speelde FC St Pauli kampioen met 68:28 doelpunten en 50:18 punten voorsprong op Werder Bremen. Maar de promotie werd FC St. Pauli ontnomen vanwege de introductie van een enkele reeks in de 2e Bundesliga.

FC St. Pauli bereikte tenslotte de finale van het Duitse Amateurkampioenschap. Maar de finale in Keulen ging met 2-0 verloren tegen de amateurs van de 1.FC. Keulen.

1981-1982

Met de tweede Divisie degradanten Holstein Kiel, Göttingen 05, de VFB Oldenburg en de OSV Hannover kreeg St. Pauli zware concurrentie. Coach Böge verliet de club na de winterstop en reserve doelman Michael Lorkowski nam het over als coach. Met hem werd de club zesde op het einde van het seizoen.

1982-1983

Een nieuwe ombouw stond voor de deur. Oudere spelers zoals Walter Frosch schakelden over naar Altona 93. Er kwamen jongeren bij zoals Stefan Studer en Michael Dahms. Rond de veteranen Jens-Peter Box en Uwe Mackensen bouwde Lorkowski een nieuw elftal dat de komende jaren furore zou moeten maken.

Ter compensatie voor het verlies van de promotie als ligakampioenen 1981,schonk de DFB een reis naar Afrika. Als onderdeel hiervan speelden St Pauli in Kenia, Tanzania en Somalië. Aan het einde van het seizoen won het jonge elftal verrassend gemakkelijk – met 12 punten voorsprong – het kampioenschap, maar in de promotieronde was te veel gevraagd voor het jonge elftal (gemiddelde leeftijd van de ploeg 22,3 jaar). Alle drie de uitwedstrijden gingen verloren. Dus werd het weer een jaar in de Oberliga Nord.

1983-1984

Thuis vierde de FC bedwelmende overwinningen. Aan de andere kant onthulde men op verplaatsing altijd een onverklaarbare zwakheid. Het duurde tot de tweede helft van het seizoen toen – bij de latere kampioenen – Werder Bremen een sensationele 0-7 overwinning werd geboekt. Als de tweede in het klassement nam FC St. Pauli samen met SV Lurup deel aan de promotieronde. Uiteindelijk promoveerde de Lorkowski-elf naar de 2e klasse.

1984-1985

Na een pijnlijke 1-5-nederlaag op Millerntor stond FC op de 5e speeldag op een beschamende 18e plaats. Na een 1-3 nederlaag bij Homburg zakte men zelfs naar de voorlaatste plaats van de naar 20 clubs uitgebreide competitie. Zo werden Didi Demuth en Peter Nogly nog snel naar het Millerntor gebracht Beide traden in hun eerste wedstrijd samen met de van Werder overgenomen Matthias Ruländer groot op, St. Pauli won met 3-0 tegen Darmstadt 98. Vijf dagen ervoor koos de Algemene Vergadering Heinz Weisener als vice in het bestuur van FC St. Pauli.

Er ging nauwelijks een speeldag voorbij  waar de Kiezkicker niet in de kelder van de rangschikking stond. Uiteindelijk was het niet genoeg. Eén punt en tien doelpunten scheidden de Bruin-witte van de redding van de 16e plaats. FC St. Pauli moest dus al na een jaar terugkeren naar de Oberliga.

1985-1986

Na de degradatie uit de 2e Bundesliga bleven de fans loyaal aan de club. Het gemiddelde van 4000 toeschouwers uit het afgelopen seizoen werd bijna behouden. Het team stond na de heenronde achter Oldenburg 2e in het klassement en zo bleef het to het slot van de competitie. Na een 1-0 overwinning op oude rivalen Altona 93 nam FC de 1e plaats in het klassement en werd soeverein kampioen.

In de promotie wedstrijden waren clubs zoals Charlottenburg en Schöppingen geen serieuze tegenstanders. De voorlaatste speelronde tegen Rot-Weiß Essen bracht de vroegtijdige beslissing: Didi Demuth, Andre Golke en Jürgen Gronau scoorden de doelpunten in de soevereine 3-0 overwinning. Als winnaar van de Nord-Gruppe was FC St Pauli terug in de 2.Bundesliga.

1986-1987

Michael Lorkowski wisselde naar Holstein Kiel en zijn opvolger werd Willi Reimann – eerder trainer bij Altona 93. Reeds bij de seizoensopener – 4-2 overwinning tegen de titelkandidaat Saarbrücken – was het duidelijk dat de promovendus klaar was voor de competitie. Franz Gerber keerde voor de tweede keer terug naar de Millerntor en was nog steeds overtuigend ondanks zijn 33 jaar.

In de eerste ronde van de DFB Cup won de Reimann-elf sensationeel van Bochum met 2: 1. Het werd uitgeschakeld in de 3e ronde door Hamburger SV, het gezegde kwam uit dat “het team is nu in staat om zich volledig te concentreren op de competitie.” Daarna was er een reeks van 12 ongeslagen wedstrijden. Aan het einde stond een verrassende derde plaats in de voetbalstatistieken. De degradatie-wedstrijden tegen derde laatste van de Bundesliga Homburg gingen nipt verloren (1-3, 2-1) zodat een nieuw seizoen in de 2e Bundesliga zich aanbood. Wellicht was de promotie te verrassend en te vroeg geweest.

1987-1988

“29 mei 1988. Het is 15u30 De beslissende dag. De beslissende minuut. FC St. Pauli speelt op de 38ste speeldag en heeft op de laatste wedstrijd van het seizoen in Ulm één punt nodig ter promotie , maar ze willen er twee om zeker te zijn. Dus vielen ze aan zoals Helmut Schulte in hotel “Stern” had verklaard: ‘Mannen je niet verstoppen, Val Aan! Schiet! Houd Moed! Ik weet het – we promoveren !!. FC heeft geluisterd. Dirk Zander heeft op 15u30 zijn minuut. Andre Golke speelt hem vrij, Zander stormt door het middenveld, ziet de positie om te schieten, hij ziet de opening. Zander schiet vanop 25 meter, zijn volley… schot… een streep -slaat in de bovenhoek van het doel, wat een doelpunt! Daar is de leiding, de overwinning, de promotie !!”.

Zo beschrijven Uwe Dulias en Michael in hun 1989 verschenen boek “1-0 bij Millerntor – FC St. Pauli: De fans en hun team,” de tweede promotie van de Kiezkickers in de hoogste Duitse competitie. Na de degradatie in 1978 en de latere intrekking van de licentie, na al de jaren tussen Oberliga en 2e Bundesliga, hadden de voetbalgoden eindelijk medelijden en liet de jongens van het Millerntor opnieuw meespelen met de groten. Als 2e in het klassement promoveerden ze samen met de Stuttgarter Kicker ​​en de promotiefeesten duurden meerdere dagen.

Meer is er niet meer te zeggen over dit seizoen …

Half november 1988 verliet coach Reimann St Pauli en verhuisde hij naar lokale rivalen in het Volkspark. Helmut Schulte, voorheen co-coach nam de taak over.

Eigenlijk werd de promotie al bijna zeker gesteld op de voorlaatste speeldag. Met doelpunten van Dirk Zander en Hansi Bargfrede werd Red-White Oberhausen met 2-0 verslagen. Slechts één punt in de laatste game in Ulm en alles was perfect! Dit vooruitzicht leidde de St. Pauli-fans in een autoparade met verschillende geïmproviseerde promotievieringen in verschillende pubs rond Millerntor. De rest is geschiedenis.

1981 tot 1991

3 succesvolle jaren
Franz Gerber, Sonny Wenzel en Andre Golke in het Freudenhaus der Liga. Foto van “1: 0 bij Millerntor” (Dulias / Schicke)

1988/89 – Opkomst en degradatie

Maar eens aangekomen in de eerste divisie, voelde de Schulte-elf al in de eerste wedstrijd dat er een andere wind waaide in de elite klasse. De eerste wedstrijd ging thuis met 0-1 verloren tegen 1.FC Nürnberg. Een week later volgt het eerste punt met een 0-0 in Bochum, in de tweede thuiswedstrijd werd de eerste overwinning geboekt: 2-0 (doelpunten: Flad, Kocian) tegen Eintracht Frankfurt. “We speelden voor onze president Otto Paulick!” bevestigde het gehele team in een statement. Paulick was de voorgaande weken zwaar beschuldigd door de Vice Hellmut Johannsen: ‘Slechte huishouding’ was de belangrijkste aanklacht. En: de club zou te veel schulden hebben.

De 1-3 nederlaag (doelpunt: Steubing) bij KSC zette Gronau, Zander, Golke en Co. prima weg, het vierde thuis 2-1 winst (Golke, Gronau) tegen VfB Stuttgart en het trotseerde de HSV in Volksparkstadion: 1- 1 gelijkspel (Kocian).

Vier gelijke spelen op rij volgden elkaar op: 1-1 tegen Kaiserslautern (Duve), 2-2 in Leverkusen (Steubing, Ottens), 0-0 bij Werder en 1-1 tegen Gladbach (Gronau) voordat Dortmund thuis op Millerntor met 1-0 ( Golke) werd verslagen.

Toen volgde weer een kleine serie van gelijke spelen: 2-2 in Hannover (Bargfrede, Gronau), de opmerkelijke 0-0 tegen het grote Bayern en 2-2 tegen Stuttgarter Kickers (Olck, Gronau) ,

Na een 2-1 (Bockenfeld – eigen doelpunt, Wenzel) tegen Waldhof Mannheim, verloor het met 1-0 tegen de 1.FC Keulen meteen de tweede nederlaag van het seizoen. Met de 0-0 op Bayer Uerdingen stond de Millerntor-Elf op de tiende plaats na de heenronde.

In de terugronde wisselden licht en donker elkaar regelmatig af, wedstrijden tegen tegenstanders die verslagen werden in de heenronde gingen verloren – en vice versa. Maar eerst begon de terugronde zoals het seizoen begonnen was – met een nederlaag tegen Neurenberg (Golke, Flad, Brunner eigen doel) FC leidde nog bij de rust met 2-3 maar ging vervolgens met 5-3 onderuit.

1: 0 (Zander) thuis tegen Bochum, 1: 1 (Flad) in Frankfurt. Dan opnieuw een 1-0 overwinning (Zander) op Millerntor tegen KSC, voordat er verloren werd bij VfB Stuttgart met 2-1 (Golke). Met hetzelfde resultaat verloren de Millerntor-elf hun “thuis” wedstrijd tegen Hamburg (Tor: Wenzel), ook in Lautern verloren de Schulte-mannen. Tegen Leverkusen werd met 2-0 uiteindelijk nog een overwinning gevierd (Zander, Dahms).

Dan volgen opnieuw een gelijke spel tegen Gladbach (2: 2 Golke, Wenzel), een 1-3 thuisverlies (Flads) tegen Werder, waarna 2 gelijke spelen elkaar opvolgde: Dortmund (0: 0) en Hannover (1: 1, Zander). Daarna ging het naar het Olympisch Stadion van München, maar de Bavarians wonnen met 2-1 (Duve).

Thuis wonnen onze Kickers nipt maar verdiend tegen de Stuttgarter Kickers, 1: 0 (Zander) voor dat 2 keer werd verloren in Mannheim (2-1, Zander) en Keulen (4-2 Golke, Grosskopf).

Op de laatste speeldag gaf FC St Pauli – voor meer dan 16.000 kijkers – alles en bedankte de fans – met een grote 5-1 overwinning tegen Uerdingen – voor ondersteuning. (3x Andre Golke, Jens Duve en Dirk Zander)het gevolg was een tiende plaats in de rangschikking (de beste plaats tot nu toe). De Stuttgart Kickers degradeerden rechtstreeks. Voor onze Kiezkickers wachtte een nieuw seizoen in de 1e Bundesliga, en dit zou net zo goed moeten zijn als het afgelopen seizoen …

1989/90 – Het tweede jaar is altijd het moeilijkst

Tweemaal versloeg ze Bayern, tweemaal was er een doelpuntloze gelijkspel tegen HSV en er was de hoogste nederlaag aller tijden, een 7-0 op de laatste speeldag op Fortuna Dusseldorf, tegelijkertijd de afscheidswedstrijd voor Rüdiger “Sonny” Wenzel.

Met drie nederlagen en drie draws startte men aan het seizoen, voordat het op de 8ste speeldag de eerste overwinning: 0-1  op Waldhof Mannheim kon vieren. Hoogtepunten in het seizoen waren zeker de overwinningen op Dortmund en Gladbach (2: 1) en tegen Bayer Leverkusen, die zelfs met 3-0 naar huis werd gestuurd.

Aan het einde van het seizoen stond FC St Pauli op de 13e plaats in de rangschikking en het liet Uerdingen, Gladbach en Bochum achter zich. Mannheim en Homburg waren de dalers.

1990/91 – overwinning op Bayern en tranen op Schalke

Zelfs stond op het einde van de competitie de degradatie vast,  toch zal het seizoen nooit vergeten worden door de overwinning op Bayern. Op de eerste dag wonnen onze Kiezkickers bij Hertha Berlin met 1-2 en op de 2e speeldag wist het door een grote teamprestatie Bayern in het Millerntor op een doelpuntloos gelijkspel te houden.

Op 2 maart 1991 was het zover: In de 43.Minute stuurde Ivo Knoflíček zijn teamgenoot Ralf “Colt” Sievers alleen door, die liep door de verdediging van München en liet bij zijn droog schot Bayern keeper Raimond Aumann kansloos – meteen een historische overwinning!

De zes overwinningen, 13 nederlagen en 15 gelijke spelen – waren alleen voldoende voor een 16e plaats en dat betekende degradatie wedstrijden. De tegenstander was de Stuttgarter Kickers. Na een magere 1-1 op Millerntor begeleiden meer dan 3000 fans FC St. Pauli naar de Zwaben. Nogmaals, geen van beide teams kon het verschil maken en opnieuw werd het 1-1.

Naar schatting 15.000 St. Pauli-fans beleefden toen de beslissende wedstrijd op Schalke. Met dikke tranen werd afscheid genomen van de Bundesliga. Na de 1-3 werd het overstromingsalarm in Gelsenkirchen bijna afgeroepen…

Samen met Uerdingen en Hertha BSC ging het na drie jaar terug naar de 2e Bundeliga. Maar al op de terugweg werden de eerste plannen voor een speciale trein naar Meppen gesmeed …

1991 tot 2000

1 keer naar de hel en terug

Na drie jaar in de Bundesliga was het weer “Bonjour tristesse, hello 2e Bundesliga”. Het zou vier lange jaren duren voordat de Kiezkickers de Bundesliga weer konden verrijken met hun aanwezigheid. Twee seizoenen waren er opnieuw confrontaties met Bayern en de lokale rivalen van Stellingen.

1991/92 – Heropleving mislukt

“Wij zijn niet de snoeken in de karpervijver, maar de piranha’s. We eten alles op,” zei St. Pauli manager Herbert Liedtke voor het seizoen begon, maar onze Kiezkickers werden vaker zelf opgegeten. Na de politieke hereniging werd ook voetbal in Duitsland hervormd. De Tweede Liga was verdeeld in een groep noord- en zuid. Twaalf teams speelden eerst in een voorronde waarna zes man ploegen speelden voor promotie- en degradatie. In de noordelijke seizoen was met Stahl Brandenburg slechts een voormalig Oost-Duits elftal aanwezig, naast de Kiezkickers waren ook Hertha en Uerdingen ook alle drie de gedegradeerde uit de Bundesliga aanwezig.

Aan het einde van de voorronde stond FC St. Pauli medio december achter Uerdingen en Hannover 96 op de derde plaats, deelnemen aan de promotieronde was verzekerd. Dit werd gevolgd door wedstrijden met veel up en downs: gelukkige overwinningen, verrassende gelijke spelen en vermijdbare nederlagen. 2 . Eerst verloor FCSP bij Hertha met 2-1, er volgde een 1-0 winst tegen SV Meppen, de wedstrijd bij VfB Oldenburg ging met 2-0 verloren. Het eerste dieptepunt volgde op 28 maart met een 0-3 nederlaag thuis tegen Hannover 96. Met een 1-1 in Uerdingen werd weer een punt behaald, maar met een 0-3 thuisnederlaag tegen Hertha op 11 april waren bijna alle kansen op promotie verdwenen.

Toen opeens met 2-0 in Meppen en  met 3-2 thuis tegen Oldenburg werd gewonnen, het met 0-2 kon winnen op Hannover was er weer een sprankeltje hoop en tond het weer op de 4e plaats. Na een teleurstellende 0-0 tegen Uerdingen bleef FC St. Pauli op de 4e plaats in de rangschikking. Uerdingen promoveerde.

1992/93 – Het mammoetseizoen

Na de eenjarige intermezzo met twee seizoenen waren de noordelijke en zuidelijke groep gefuseerd tot één competitie met 24 clubs. Omdat er 46 speelrondes moesten gespeeld worden, was het begin van het seizoen reeds twee weken na de EK-finale in Göteborg op 11 juli. Bijna elf maanden later, op 6 juni, kwam deze unieke lange speeltijd tot een einde. Trainer Michael Lorkowski werd in september vervangen door zijn assistent Seppo Eichkorn. FC St. Pauli einigde met slechts 12 overwinningen, 19 gelijke spelen en 15 nederlagen op de 17e en de laatste niet-degradatieplaats. Freiburg, Duisburg en Leipzig promoveerden naar de Bundesliga.

1993/94 – Net voorbij is ook voorbij

Medio oktober stond FC St. Pauli op een teleurstellende 15e plaats, maar startte toen een reeks van 18 ongeslagen wedstrijden en klom op de 32e speeldag naar de 2e plaats. In de resterende zeven wedstrijden verspeelde FC een mogelijke promotie. Tegenover twee overwinningen stonden er vijf nederlagen. De bitterste nederlaag was zeker op de laatste speeldag, voor meer dan 10.000 St. Pauli-fans verloor het met 1-4 tegen Wolfsburg om 1: 4. Met twee punten achterstand eindigde het op een teleurstellende vierde plaats en miste opnieuw de promotie.

1994/95 – Masloism bij Millerntor

In de zomer moest Eichkorn vertrekken en Uli Maslo kwam naar Millerntor. In dit seizoen ging geen enkele thuiswedstrijd verloren! Jens “Gerdl” Scharping scoorde 12 doelpunten in zijn eerste jaar en Yuri Sawitchew scoorde nog eens 10 doelpunten. Eindelijk had de FC een doelpuntenmachine. Het seizoen begon met de klassieke valse start zonder overwinning en met slechts een magere 3-7 punten. Daarna volgde eind september in Düsseldorf de eerste overwinning van het seizoen. Twee weken later werd er gewonnen in Saarbrücken en op 14 oktober was er eindelijk de eerste thuisoverwinning: 4-1 tegen Wattenscheid. Martin Driller, Oliver Schweissing, Bernd Hollerbach en Yuri Savichew scoorden de doelpunten. Plots was de ban verbroken. Na overwinningen op Mainz, FSV Frankfurt en Homburg stonden de Maslo-elf na de heenronde op de 2e plaats achter Wolfsburg en voor Fortuna Dusseldorf

Ook in de Duitse beker hadden ze meer succes dan ooit: Na overwinningen tegen Union Berlin (3-2), Tennis Borussia Berlin (4-3) en Saarbrücken (4-1) verloor het team van Uli Maslo in de kwartfinale van 1.FC Kaiserslautern (2-4).

In de eerste wedstrijd van de terugronde werd er gelijk gespeeld tegen de koploper. Alleen de ontmoetingen in Mannheim, Leipzig en Chemnitz gingen verloren, en er was een kleine reeks van vijf gelijke spelen: FC St. Pauli was goed op weg naar de derde Bundesliga-promotie. In de resterende drie wedstrijden scoorde onze Kiezkicker 13: 1 doelpunten! 5-0 werd er gewonnen van FSV Zwickau, 1-3 in Frankfurt en opnieuw een 5-0 tegen Homburg. Maar net deze laatste wedstrijd van het seizoen zullen de 21.000 toeschouwers voor altijd herinneren. Niet vanwege de hoge score. Een fluitje van de scheidsrechter Bodo Brandt-Cholle in de 88e minuut werd geïnterpreteerd – door de toch al feestende menigte – als het laatste fluitsignaal en ze bestormden het heilige Millerntor-gras. Er waren minuten van onzekerheid omdat stadionomroeper Rainer Wulff had afgeroepen dat de wedstrijd nog niet voorbij was, de bevrijding kwam door de scheidsrechter: “Mijn gebaren waren misschien misleidend, maar mijn fluitsignaal maakte een einde aan de wedstrijd”. Eind goed, al goed! Het duurde een tijdje voordat de promotie festiviteiten op gang kwamen en de typische St. Pauli-passie oplaaide. Ongeveer 50.000 mensen vierden uitgebreid op de Spielbudenplatz en verlieten de onbeminde ‘DSF-competitie’.

1995/96 – Terug in de Bundesliga

Door de Maslo gepropageerde 3-3-3-1 systeem zorgde ervoor dat FC kwaliteit had. Dat was vooral te zien in wedstrijden tegen Gladbach (4-2) en Uerdingen (5-2) op indrukwekkend wijze. De seizoensopener veroorzaakte een euforie voor het laatst gezien in de jaren 1988-1990: In de eerste wedstrijden werd München 1860 op Millerntor verslagen met 4-2, slechts zes dagen later werd SC Freiburg in het Dreisam met 0-2 verslagen. FC St. Pauli stond achter de grote Bayern op een tweede plaats in de rangschikking!

Na de heenronde stond FCSP – na vijf overwinningen en gelijkspelen en zeven nederlagen toch op een acceptabele 9e plaats in de rangschikking. Manager Jürgen Wähling kwam in aanvaring met Maslo en Wähling moest vertrekken. Ex-coach Helmut volgde Schulte echter te laat op als zijn opvolger, de transfermarkt was leeg en de noodzakelijke versterkingen kwamen niet.

Het was dus een wonder dat FC St. Pauli niet degradeerde. Aan het einde van het seizoen stond FC op de 15e en dus laatste niet-degradatie plaats net voor Kaiserslautern, Frankfurt en Uerdingen. Aldus werd een extra jaar 1.Bundesliga voetbal veilig gesteld op Millerntor.

1996/97 – Het rampseizoen

Slechts zeven (inclusief vijf thuis) overwinningen en zes gelijke spelen en 21 nederlagen, het was op het einde niet genoeg voor de redding. FC St. Pauli zakte terug naar 2e Bundesliga vergezeld door SC Freiburg en Fortuna Düsseldorf.

Al op de eerste speeldag had men de FC Bayern te gast, München versloeg in het Volksparkstadion FC nipt met 1: 2. Vier dagen later, op een dinsdagavond, was er de eerste en voor een paar weken de laatste overwinning bij Arminia Bielefeld. Drie dagen later speelde het team van Maslo tegen Schalke 04 opnieuw een geweldige wedstrijd. Bij de pauze stond FCSP 1-3 achter maar het Millerntor-team vocht terug naar een respectabele 4-4 gelijk spel.

Tot begin november gingen alle wedstrijden verloren, op een 1-1 gelijkspel tegen mede daler 1.FC Köln eind september na. Door wilskracht en tacktisch te spelen werden de thuiswedstrijden tegen VfB Stuttgart (2-1) en Bayer Leverkusen(3-1) gewonnen. In de terugronde werden er slechts zes punten behaald en had men een doelsaldo van 9:39 (!). De enige overwinning werd bereikt bij 1.FC Köln en er werd een gelukkig 2-2 behaald bij HSV met de actieve steun van HSV-keeper Richard Golz: hij legde net voor het einde de bal in de voeten van Nikolai Pisarew die bediende Jens Scharping die de bal in het lege doel deponeerde.

De laatste zeven wedstrijden van het seizoen gingen allen verloren. Na de 4-0 afgang in Freiburg werd Uli Maslo ontslagen. Ook zijn voormalige assistent-trainer en opvolger Ka-Pe Nemet kon de meubels niet verzetten en behaalde met 1:18 doelpunten geen enkele punt in de resterende zes wedstrijden. “Een nieuwe competitie is als een nieuw leven”, bezongen de fans ironisch – na de 6-0 in Bochum – hun verwachtingen van de Tweede Bundesliga …

1997/98 – Een nieuw begin?

Met twee doelpuntloze gelijke spelen (in Fürth en tegen Gütersloh) begon men aan het begin van het seizoen. Het DFB Cup avontuur eindigde in de eerste ronde na een 2-4 nederlaag via penalty’s in Jena. In de competitie was met de 2-0 tegen Mainz de eerste thuisoverwinning een feit, maar onmiddellijk in de volgende wedstrijd verloor het tegen FSV Zwickau met 4-0. Deze ups en downs gingen het hele seizoen door. Trainer Eckhardt Krautzun moest eind november opstappen, zijn assistent Gerhard Kleppinger nam zijn post over.

Een zekere Ivan Klasnic kwam van het amateurteam over naar het profelftal. De toenmalige 18-jarige Kroaat kwam aan 8 wedstrijden maar kon niet scoren.

Uiteindelijk waren 14 overwinningen, 14 gelijke spelen en zes nederlagen niet voldoende voor de promotie. De Kiezkickers eindigde 4e achter de stijgers Frankfurt, Freiburg en Neurenberg. Drie punten en vijf doelpunten ontbraken FCSP om de sprong naar de Bundesliga te maken.

1998/99 – Reimann komt terug

Een seizoen dat je snel wilt vergeten. Slechts vier overwinningen en gelijkspelen in de heenronde plus acht nederlagen. In de beker werd eerst SV Meppen met 1-0 verslagen, bij KFC Uerdingen werd er in de 2e ronde verloren na penalty’s. (5-4)

Na de winterstop keerde Willi Reimann terug als coach naar Millerntor en vervangt “Kleppo”. De volgende twee wedstrijden (beide uit) werden gewonnen. In totaal werd er zeven keer gewonnen onder Reimann. Maar alleen in de laatste twee thuiswedstrijden konden onze Kiezkicker overtuigen, het versloeg Düsseldorf (5: 0) en de Stuttgarter Kickers (6: 2). Meer dan een teleurstellende negende plaats in de rangschikking leverde het niet op. Maar liefst 13 punten kwam men te kort voor promotie.

1999/2000 – redding in de laatste seconde

In de eerste vijf wedstrijden waren er slechts twee doelpuntloze gelijke spelen de rest waren nederlagen. Met 3-1 won de Demuth-elf eind september in Mannheim, het volgende overwinning volgde pas midden november met een 1-2 winst in Hannover 96. Ook in de DFB Cup was hetin de tweede ronde weer gedaan voor de bruin-witte.

Half maart was de tijd verstreken voor coach Willi Reimann. Als opvolger presenteerde de club opnieuw de vorige assistent-coach: Didi Demuth. Van de resterende twaalf wedstrijden won het team 15 punten met drie overwinningen en zes gelijke spelen.

Op de laatste speeldag was het feesthuis eerder een rouwcentrum, want tegen Rot-Weiß Oberhausen was een gelijkspel onontbeerlijk. Na 23 minuten kwamen de bezoekers op voorsprong op Millerntor, maar Marcus Marin redde FC St. Pauli met zijn doelpunt in de laatste minuut (1-1) en behoedde de club voor de degradatie naar de Regionalliga. Een gruwelijk seizoen vond uiteindelijk een verzoenend einde.

2000 tot 2009

De afstorting na een korte hoge vlucht

Uitgeroepen als “degradatiekandidaat nr 1” promoveerden onze Kiezkicker in 2001 verrassend voor de vierde keer naar de Bundesliga. Maar dit was slechts voor één seizoen, het werd gevolgd door een vrije val in de regionale competitie …

2000/2001 – De mirakel promotie

Voor het seizoen werd 1 FC St. Pauli bestempeld als ‘degradatie kandidaat nr 1’. Maar door een gesloten teamprestatie slaagde FCSP tot ieders verbazing de promotie naar de 1e Bundesliga af te dwingen. Vooral uitstekend waren Thomas Meggle, Marcel Rath en Ivan Klasnic, die elk meer dan 10 doelpunten scoorden.

De start van het seizoen beloofde veel, omdat St. Pauli de rangschikking leidde na 2 speeldagen met 6 punten en maar liefst 11: 3 doelpunten. Op de 32e speeldag haalden ze bijnade promotie met een 0-1 winst in Aken. Een overwinning op de voorlaatste ronde tegen Hannover en de promotie zou een feit zijn. Maar FC St. Pauli zou FC St. Pauli niet zijn als het voor zichzelf niet weer spannend maakte. Ze speelden op de 33e wedstrijd slechts 2-2 gelijk tegen Hannover 96 en moesten zo hopen op een overwinning bij de koplopers enmedestijger Neurenberg. Neurenberg nam snel de leiding, maar de Magische FC gaf nooit op en maakte net voor de rust de belangrijke 1: 1-gelijkmaker. In de 76e minuut was het de promotieheld Deniz Baris, die de FC St. Pauli op 1-2 kopte en zo de promotie veilig stelde. Duizenden St. Pauli-fans die meegereisd waren vierden hun helden in het stadion en tienduizenden fans op Heiligengeistfeld vierde met het elftal toen het terug keerde uit Nürnberg.

2001/2002 – De ontnuchtering

De vierde promotie naar de 1e Bundesliga werd gevolgd door een catastrofaal seizoen. Slechts vier wedstrijden werden er gedurende het seizoen gewonnen. Aan het einde van het seizoen ontbraken uiteindelijk 12 punten om zich te redden.
Er werd echter een historisch succes geboekt. Op 6 februari 2002 versloeg het de huidige kampioen, FC Bayern München, op Millerntor met 2-1. Thomas Meggle en Nico Patschinski waren toen de doelpuntenmakers. Dit was helaas het enige hoogtepunt in een verknald seizoen. 1 lichtpunt: FC St. Pauli was wel vanaf nu officieel “Wereldbekerwinnaar-overwinner”.

2002/2003 – De vrije val

Na de degradatie uit de 1. Bundesliga moesten bekende vertrekkende spelers zoals Thomas Meggle, Zlatan Bajramovic en Marcel Rath vervangen worden. Dit zou niet moeten lukken. Na een slechte start van het seizoen met twee hoge nederlagen tegen Frankfurt en Ahlen moest coach Didi Demuth vertrekken. Joachim Philipkowski nam het coaching over. Maar hij kon de degradatie naar de derde divisie niet voorkomen. Afgezien van drie hoge overwinningen (7-1 tegen Braunschweig, 5-2 in Mannheim en 4-0 tegen Duisburg) was er dit seizoen niets voor FC St. Paul om te lachen en was een degradatie naar Regionalliga Nord zelfs mogelijk. Want het was niet duidelijk of FCSP het volgende seizoen in de derde divisie zou spelen. Aan het einde van dit seizoen had de club een liquiditeitstekort van ongeveer € 1,9 miljoen. Om een licentie voor de regionale competitie te verkrijgen en niet af te storten naar de Oberliga had de club de tijd tot 11.06.2003 de DFB een liquiditeitsreserve van € 1,95 miljoen te deponeren. Om aan de crash te ontsnappen werden er twee maatregelen genomen. Aan de ene kant werd het jeugdprestatiecentrum in Brummerskamp voor € 720.000 aan de stad Hamburg verkocht en aan de andere kant werd de “Reddercampagne” gelanceerd. Door deze twee acties stond de GSH Nordbank op 11 juni garant voor de € 1,95 miljoen om zo tijdig aan de eisen van de DFB te kunnen voldoen. De “Retter-Kampagne” bestond uit de verkoop van de Retter T-shirts, een benefietwedstrijd tegen Bayern München, donaties, de buurtcafe actie “Zuipen voor St. Pauli” en culturele evenementen in Millerntor. Door de onvermoeibare inspanningen van club, fans, sponsoren en andere helpers kon FC St Pauli de afgang naar de Oberliga voorkomen.

2003/2004 – Het nieuwe begin in de Regionalliga

Dat de FC St. Pauli op zijn fans kan rekenen, was duidelijk bij de seizoenskaartverkoop – na een lange tijd terug in de Regionalliga -werden nog steeds 11.700 seizoenskaarten verkocht en dus kon het seizoen euforisch worden gestart. Nadat bijna het hele team werd vervangen, moest de nieuwe coach Franz Gerber uit jonge en nieuwe spelers eerst een team proberen te vormen. Uiteindelijk speelt de FC St. Pauli een middelmatig seizoen. Morad Bounoua was dit seizoen de “ster” van FC St. Pauli. 11 doelpunten stonden na het seizoen op zijn account, waarvan hij vier alleen in 4-0 thuisoverwinning tegen het tweede team van de 1e FC Keulen. Nadat in het voorjaar van 2004 FCSP na drie opeenvolgende nederlagen de degradatiestreep zag verschijnen werd er afscheid genomen van coach Franz Gerber en de voormalige amateurcoach Andreas Bergmann nam het roer over. Op het einde van het seizoen stond FC St Pauli op een nogal teleurstellende achtste plaats  en dus moest men zich opmaken op nog een jaar in de 3e Bundesliga.

2004/2005 – Opnieuw geen promotie

Het tweede regionale competitie-seizoen bracht alweer de verhoopte promotie niet. Na een opnieuw wisselvallend seizoen eindigde FC op de 7e plaats. Dit seizoen viel Sebastian Wojcik op met zijn 10 goals maar ook de verdedigende spelers Ralph Gunesch, Florian Lechner en Fabio Morena groeide naar vaste waarden van het elftal. Ondanks de gemiste stijging vierden de St. Pauli-fans hun team op de laatste dag in Berlijn – in de wedstrijd tegen Hertha BSC II – alsof ze waren gepromoveerd. Deze samenhang maakte moed naar het volgende seizoen.

2005/2006 – De bekerreeks

Nadat verloren zoon Thomas Meggle uit Rostock was teruggekeerd naar de Millerntor waren de verwachtingen hoog. Met hem zou de promotie moeten slagen. Helaas behaalde FC slechts een 6e plaats ondanks een vrij sterk seizoen. Toch kan men over het seizoen zeggen dat men het ganse seizoen van  boven meespeelde en zich kon meten met de top. Met Thomas Meggle, Michél Mazingu-Dinzey en Felix Luz konden drie spelers 8 keer scoren. In de DFB Beker campagne behaalde de FC St. Pauli zelfs de halve finale! Dit werd de legendarische “B Series”, waar ze alleen tegen tegenstanders speelden die begonnen met de letter B (Burghausen, Bochum, Berlijn, Bremen, Bavaria). Na de eerste ronde werd Wacker Burghausen nipt met 3-2 verslagen. Daarna wist het – de toen ongeslagen leider in de 2e Bundesliga met 4-0 oorwassing naar huis sturen.

In de 1/8e finale van de Beker kreeg FC St. Pauli het Berlijnse Hertha op Millerntor over de vloer. Nadat Hertha bij de rust 0-2 voorstond verwachtte men niet veel meer van St. Pauli, maar het is bekend in de beker, het heeft zijn eigen wetten. Kort voor het einde kon Felix Luz de 2-2 maken en zorgde voor verlengingen. Hertha BSC maakte de 2-3, maar FC St. Pauli was in staat om zich terug te vechten in de wedstrijd met een doelpunt van Florian Lechner, die even tevoren nog aan het worstelen was met ernstige krampen. Het werd net voor de rust van de verlenging 3-3. In de 109e minuut wist Robert Palikuća met het hoofd onze Kiezkickers met 4-3 naar de volgende ronde te koppen. In de kwartfinale was het SV Werder Bremen de volgende tegen stander.

Vanwege zware sneeuwval vond de 1/4 finale onder moeilijke omstandigheden voor beide teams plaats. FC St. Pauli was in het voordeel onder deze omstandigheden. De vroege 1-0 van Mazingu-Dinzey kon Bremen nog ongedaan maken , maar onze Kiezkickers speelden Bremen met de rug tegen de muur, en zo waren Timo Schultz en Fabian Boll in staat de score te verhogen naar 3-1. Zo werd het grote Bayern München de tegenstander in de 1/2 finale. Hoewel Bayern met 1-0 op voorsprong kwam kon FC St. Pauli gelijke tred houden, het had enkele grote mogelijkheden maar kon niet scoren. Ondanks dat Bayern met 3-0 wist te winnen had FC St. Pauli bewezen gelijke tred te kunnen houden met de “groten”.

2006/2007 – We zijn terug! Promotie naar de 2e Bundesliga

De FC St. Pauli begint matig aan zijn vierde seizoen 3e Bundesliga. Na 17 speeldagen staat het pas op de 12e plaats en de twee  promotie plaatsen dreigden opnieuw verloren te gaan. In de DFB Cup leverende ze nog een heroïsch bekergevecht met Bayern, maar verloren helaas na verlengingen met 1-2. In deze wedstrijd hadden ze de München op de rand van de afgrond gebracht maar de wedstrijd ging verloren door een ongelukkig eigen doelpunt in de extra time.

Eind november was er een trainerswissel om de verhoopte promotie toch nog te bereiken. Voor Andreas Bergmann nam Holger Stanislawski de verantwoordelijkheid van het team over. Deze coach wissel was het kantelpunt in de competitie, met vier overwinningen op 14 dagen vocht FC St. Pauli met gesloten teamprestaties zich een weg naar de top van de Regionalliga Nord. Eind april 2007 vierden rond 8000 bruine en witte fans – bij een inhaalwedstrijd in het Weserstadion – tegen de reserven van Werder Bremen met 0-2 overwinning voor het eerst de sprong naar de eerste plaats in het klassement. Op de derde laatste wedstrijd in Erfurt verwierven onze Kiezkickers met een 0-3 uitoverwinning de perfecte positie voor de eindsprint. Ze hadden 6 punten voorsprong op de eerste niet-promotie plaats met twee resterende wedstrijden. FC moest dus 1 punt behalen om de terugkeer naar de 2e Bundesliga perfect te maken. In de laatste thuiswedstrijd van het seizoen was het eindelijk zover. Na vier jaar in de Regionalliga Nord te hebben gespeeld promoveerde FC St. Pauli door een 2-2 gelijkspel tegen Dynamo Dresden. Het stadion vierde euforisch de promotie, terwijl duizenden fans die op een groot scherm op Spielbudenplatz keken in elkaars armen lagen. De festiviteiten gingen lang door op Kiez en in de Schanze. Op de laatste dag gaf FCSP sportief alles en speelde 1-1 gelijk tegen FC Magdeburg, die nog promotiedromen hadden. Maar eindelijk was het zover, de langverwachte terugkeer naar de 2e Bundesliga was bereikt.

Naast de promotie was een ander thema bij FC St. Pauli van groot belang. De heropbouw van het stadion! De club en de fans hadden er lang op gewacht. In juli 2006 werd officieel aangekondigd dat het Millerntor Stadion verbouwd zou worden. Als eerste was de Zuid Tribune aan de beurt. In december 2006 was er een grote “Südkurvenabrissparty” die de sloop/verbouwing aankondigde. In april 2007 kreeg de club groen licht om met de bouw te beginnen. Vanwege ongeplande bouwvertragingen was de nieuwe Zuid Tribune echter niet klaar aan het begin van het daarop volgende seizoen.

2007/2008 – Souverein het klassebehoud gehaald / En de zuidtribune staat

Met sensationele transfers startte FC St. Pauli het nieuwe seizoen. Filip Trojan van VfL Bochum kon worden binnen gehaald, Ralph Gunesch keerde terug van Mainz en Alexander Ludwig kwam over van Dresden. In de eerste ronde van de DFB Cup ontmoetten de bruin en witte Kiezkickers Bayer 04 Leverkusen. In een spannende bekermatch greep FC St. Pauli zijn kans en won de wedstrijd met 1-0 , door een late goal van Fabian Boll. Helaas verloor het de wedstrijd in de tweede ronde tegen de reserven van Werder Bremen met strafschoppen. 

Als promovendus speelden ze in de competitie een solide seizoen. In de sterkste 2e Bundesliga aller tijden stond het na 34 speeldagen op een linkerplaats in het klassement, Met een 9e plaats had het vier punten voorsprong op de degradatiezone. De degradatie kon worden afgewimpeld door een winnende reeks tussen de 25e en de 31e speeldag. In deze 7 wedstrijden wist FC St. Pauli vijf keer te winnen. Op de 31e speeldag werden de laatste benodigde drie punten behaald door een 4-2 zege tegen Erzgebirge Aue. Na twee keer achter gestaan te hebben kwam de FC St. Pauli telkens terug en Carsten Rothenbach schoot de veelgeprezen winnende doelpunt in de 72e minuut. 

Ook op het gebied van het stadion gebeurde er dit seizoen veel. In november 2007 kon de ‘meiboom’  op de nieuwe Zuid Tribune gevierd worden en de toeschouwers konden nauwelijks wachten om hun plaats in de tribune in te nemen. Op speeldag 13 was het zover, de tribune werd vrijgegeven voor gedeeltelijk gebruik en dus konden enkele fans in de staantribune de 2-0 winst bewonderen tegen FC Augsburg.

Het eerste doelpunt in de wedstrijd waarbij de nieuwe Zuid Tribune werd gebruikt, werd gescoord door Ian Joy. Bij de volgende thuiswedstrijd tegen Kaiserslautern kon zelfs bijna de gehele staantribune worden ingenomen door bruine en witte fans. Een maand later, in december, werd het clubhuis met veel verdriet gesloopt, door de ombouw moest de geliefde ontmoetingsplaats van FC St. Pauli en zijn fans worden ‘opgeofferd’. In februari 2008, tijdens de wedstrijd tegen Carl-Zeiss Jena, werd de Zuid Tribune voor het eerst bijna volledig gebruikt, ook in het zitgedeelte. In maart 2008 werd het iconische scorebord in het stadion vervangen door de nieuwe videomuur. Aangezien men niet volledig van het scorebord wilde afstand doen wordt het oude scorebord nu geprojecteerd op de videowall. Aan het einde van het seizoen was de Zuid Tribune volledig bruikbaar en ook het kantoor en het clubhuis verhuisden naar het pand aan de Budapester Straße. Iets later zou de fanshop ook volgen.

2008/2009 – Thuis HUI, Uit PFUI

In het tweede seizoen na de promotie van de Brown-White naar de 2e Bundesliga was er op 18 juli de officiële inhuldiging van de nieuwe Zuid Tribune. Met een groot feest en een 7-0 overwinning in de vriendschappelijke wedstrijd tegen het nationale team van Cuba werd de tribune feestelijk geopend.

Na het vertrek van Charles Takyi konden nieuwkomers zoals Marius Ebbers, Mathias Hain en Rouwen Hennings zich presenteren aan het lokale publiek. Met Dennis Daube was er ook weer een jeugdproduct  doorgegroeid naar de profs.

Op 8 augustus was er de eerste competitiewedstrijd van het seizoen, de DFB Cup-wedstrijd bij FC Erzgebirge Aue. Na 120 doelloze minuten ging het naar strafschoppen, waarin Marius Ebbers de tragische held werd. Nadat Florian Bruns, Alexander Ludwig, Filip Trojan en Fabio Morena allen hadden gescoord, werd Ebbers afgestopt door Stefan Flauder. Net als in het voorgaande jaar werd FCSP uitgeschakeld na penalties.

In de heenronde van het nieuwe seizoen was het motto duidelijk “thuis hui, in het buitenland pfui”. Op Millerntor ongeslagen, maar buitenhuis werd maar één overwinning behaald – op 10e speeldag in Duisburg-. Op woensdagavond scoorde Florian Bruns en de nieuwe spits Rouwen Hennings de doelpunten voor een 1-2 overwinning bij MSV.

In de eerste drie wedstrijden van de terugronde stonden de voetbalgoden niet aan de kant van de Bruin-Wit, omdat de Kiezkickers alleen een punt kon verzamelen tegen VfL Osnabrück. Alleen op de 21e speeldag was er een oevrwinning tegen 1. FC Kaiserslautern. Alexander Ludwig en Morike Sako konden met ene man meer scoren en de Kiezkickers vierden de eerste overwinning van het nieuwe jaar op de Millerntor.

Maar de euforie was snel weg. Een week later incasseerde onze Kiezkickers vijf doelpunten tegen TSV 1860 München en de 5-1 betekende meteen de hoogste nederlaag van het seizoen.

Geprikkeld versloegen onze Kiezkickers op de volgende speeldag Hansa Rostock in een zenuwslopend spel met 3- 2 op Millerntor. De wedstrijd was zwaar, de gasten stonden na slechts vijf minuten al met 0-2 voor, maar FCSP kon na de rust de bakens verzetten. Ook de volgende uitwedstrijd bij Alemannia Aachen was succesvol. Het won met 1-3.

De rest van de terugronde werkte onze Kiezkickers eerder slecht dan goed af. Met maar drie overwinningen en een gelijkspel sloot FC het seizoen af ​​met 48 punten op de achtste plaats in het klassement. Het sloot het seizoen af met een 2-0 thuisoverwinning op FSV Frankfurt. Marius Ebbers en Alexander Ludwig deelden de topschutterstitel met elk tien doelpunten. De beste gewonnen duel waarde had Ralph Gunesch, die opvallend het seizoen afsloot met slechts één gele kaart.

HARALD
STENDER

Mister FC St. Pauli Harald Stender speelde 336 wedstrijden voor FCSP tussen 1947 en 1960

EERSTE
BUNDESLIGA

8 seizoenen speelde FC St. Pauli in de eerste Bundesiga. Seizoenen 77-78, 88-91, 95-97, 01-02, 10-11

WELTPOKALSIEGER
BESIEGER

Op woensdag 6 februari 2002 versloeg FCSP Wereldkampioen Bayern München

TWEEDE
BUNDESLIGA

FCSP is koploper in de 2e Bundesliga (opricht 1981-1982) met 764 wedstrijden

2009 tot 2016

Terugkeer naar de Bundesliga

Na twee jaar in de 2e Bundesliga konden onze Kiezkickers de verdiende promotie naar het Bundesliga vieren in  het seizoen 2009/2010. Maar helaas was het voor maar één seizoen.

2009/2010 – De promotie naar de 1e Bundesliga

Het nieuwe seizoen begin stond in teken van afscheid. FC St. Pauli moest met zwaar gemoed afscheid nemen van Filip Trojan, Benjamin Weigelt en Alexander Ludwig. Maar hun vertrek was ook een nieuw begin, omdat veelbelovende nieuwkomers hun weg naar Millerntor vonden: Max Kruse, Matthias Lehmann, Deniz Naki, Charles Takyi en Markus Thorandt. De veranderingen in het elftal van onze Kiezkickers had zijn effect niet gemist, want aan het begin van de heenronde liep alles voor FC St. Pauli op rolletjes. De eerste vijf wedstrijden ongeslagen, 13 punten in de rangschikking en een doelsaldo van 16: 5.

Na een solide 2-1 tegen Rot-Weiß Ahlen op speeldag 1, op de tweede speeldag verknalde onze Kiezkickers Alemannia Aachen zijn avant première in hun nieuwe Tivoli stadion grondig: Met 0-5 wonnen onze Kiezkickers van Alemannia. Vooral bitter voor de Aken was dat drie van de vijf doelpunten gescoord werden door twee voormalige Alemannia spelers Florian Bruns en Marius Ebbers. Op speeldag 4 waren de Stani-protégés weer superieur en betoverden ze het Wildparkstadion in Karlsruhe. Nieuwkomer Matze Lehmann scoorde 2x, jarige Rouwen Hennings en Ebbers scoorde elk één keer. Op het einde stond het oogverblindende 0-4 op het scorebord.

Pas eind september werd de golf van euforie kortstondig getemperd. In de wedstrijden tegen 1.FC Kaiserslautern en Arminia Bielefeld konden er geen punten worden gehaald. De nederlagen werden ook weerspiegeld in de rangschikking, St. Pauli gleed af naar een vierde plaats.
Deze korte flauwte hield ook aan in de DFB Cup. In de tweede ronde was 1.Bundesliga club Werder Bremen met 2-1 te sterk voor Boller en Co.
Op speeldag 8, toen de ‘pech september’ voorbij was, lieten onze Kiezkickers in de thuiswedstrijd tegen de München 1860 de oude vechtlust terug zien, het trotseerde de zware regenval en won verdiend met 3-1. De ban was meteen gebroken. Tot aan de winterstop kon FCSP 17 punten behalen in negen wedstrijden, waarvan een 1-5 overwinning in het Koblenz Oberwerth Stadion, Max Kruse scoorde 2x.

Aan het einde van de heenronde van 2009/2010, speelde het eerst thuis 2-2 gelijk tegen Fürth en voor de laatste wedstrijd reisde FCSP naar Paderborn. De Kiezkickers konden in de bittere kou een 2-1 nederlaag niet voorkomen. Als tweede in de rangschikking gingen de Stani-elf met 33 punten in de verdiende wintervakantie.

Bij de start van de terugronde moet het naar de laatste RW Ahlen. Een overwinning was een must wilde FC een rol blijven spelen in de klassering. Maar in de eerste helft was Ahlen het betere team en onze Kiezkickers zaten schijnbaar nog steeds in winterstop modus. In de tweede helft kon FC de rollen omdraaien. In de 77e scoorde Ebbers en in de 86e Sukuta-Paso – 19 seconde na zijn wissel – wat een primeur voor de huurling van Leverkusen!

In de eerste vijf wedstrijden van de terugronde behaalde onze Kiezkickers in totaal 13 punten en waren ongeslagen. Vóór de 23 speeldag hadden onze jongens zes punten voorsprong op de derde geplaatste Augsburg en had slechts één punt achterstand op leider 1. FC Kaiserslautern. Op deze speeldag werd het tot dan verwende FCSP – ondanks dat het de betere ploeg was – met 3-0 verslagen door Kaiserslautern. Hierop volgde een 0-1 thuisnederlaag tegen Bielefeld en 2-1 verlies in en tegen Muchen 1860. Was de droom voorbij? Derde met slechts twee punten voorsprong op Düsseldorf. Was bij onze Kiezkickers de pijp uit?

Bij coach Holger Stanislawski in ieder geval niet: “Met ingang van vandaag wordt de reset-knop ingedrukt. We beginnen opnieuw. We hebben 0:0 goals en nul punten,” sprak Holger tegen de bedrukte elftal en clubleden. 45 minuten duurde zijn peptalk tot zijn spelers en op de vraag of de jongens had geluisterd en het hadden begrepen werd duidelijk in de daarop volgende weken, het voetbal was opnieuw aantrekkelijk en vooral succesvoller.

Met drie overwinningen (Oberhausen, Cottbus, Rostock) op een rij na elkaar werd het Bruin-Witte zelfvertrouwen terug versterkt. Onze Kiezkickers rukte opnieuw naar de tweede plaats in de rangschikking, het had wel nog steeds zes punten achterstand op de eerste in de stand Kaiserslautern en slechts twee punten voorsprong op de Augsburg. Hoewel onze Kiezkickers een week later verloren in Düsseldorf (1-0) had achtervolger Augsburg ook zijn problemen. Dus het kwam op de 30e speeldag aan op een krachtmeting op Millerntor. Dit pleit werd gewonnen door onze Bruin-Witte. FC St Pauli stuurde Thurk en Co. met 3-0 terug naar Augsburg. Matze Lehmann trof 1 keer, Ebbe scoorde 2 keer en liet duidelijk zien wie de baas was in Millerntor.

De promotie was binnen handbereik. Vier wedstrijden nog te spelen, vier punten voorsprong op de derde, zelfs negen op de vierde. Maar onze FC St. Pauli zou niet onze FC St. Pauli zijn als het de spanning terug moest brengen. Na de belangrijke overwinning tegen Augsburg, verloor het een week later op Union Berlin, dat succesvol was in de 87ste minuut door Karim Benyamina.
In de daarop volgende thuiswedstrijd moest de 6-1 tegen TuS Koblenz dienen als goedmaker. Charles Takyi scoorde 2x, Deniz Naki, Matze Lehmann, Rouwen Hennings en Marius Ebber telkens 1xs. Dat betekende tenminste een degradatieplaats voor de St. Pauli, terwijl Kaiserslautern – ondanks dat ze met 1-0 verloren van Hansa Rostock – de promotie vierde naar de eerste Bundesliga,

De voorlaatste wedstrijd van het seizoen vond plaats bij Greuther Fürth, die bij de rust 1-0 voor stond. Maar na de pauze draaide St. Pauli de wedstrijd. De gelijkmaker door Deniz Naki zorgde voor een strijdlustig “Ja!”. De voorsprong via Ebbers 14 minuten later voor een freaky “Jaaaaa!”. Toen Charles Takyi in de 73e de 1-3 op het bord schoot stroomden de eerste tranen van vreugde. De 1-4 van Rouwen Hennings hadden de meeste zelfs niet meer mee gekregen … Wat er daarna gebeurde is voor eeuwig gebakken in het collectief geheugen: FC St. Pauli was terug in de 1. Bundesliga. Bij het promotiefeest op het Spielbudenplatz vierde het team samen met de fans van de afsluiting van een glorieus seizoen.

2010/2011: Derbyzege, degradatie, afscheid

Er was veel gaande op de transfermarkt aan het begin van het nieuwe seizoen. Patrick Borger en Morike Sako verlieten de club en Thomas “Meggi” Meggle beëindigde zijn carrière als actieve voetballer. Fin Bartels, Moritz Volz, Gerald Asamoah, Carlos Zambrano en de geleende spelers Bastian Oczipka en keeper Thomas Kessler versterkten het team van onze Kiezkickers.

De eerste ronde in de eerste Bundesliga kon niet beter lopen voor de Bruin-Witte. Na een 1-0 achterstand in Breisgau op SC Freiburg konden onze Kiezkickers het duel nog omdraaien – met een echt doelpunten kermis en drie doelpunten in zeven minuten. In de 83e minuut scoorde Fabian Boll, gevolgd door Richard Sukuta-Pasu in de 89e en in de 90e minuut scoorde nieuwkomer Fin Bartels de 1-3. Uitwinst en een tweede plaats in de rangschikking.

Helaas was de vreugde van korte duur. Op de tweede dag waren de drie punten voor Hoffenheim (0-1), en op de derde speeldag werd er verloren tegen 1. FC Köln, ook met 0-1. FC St Pauli zakte naar de 13e plaats in het klassement.

Een eerste lichtstraal vingen de Bruin-witte op op 19 september: in de eerste wedstrijd tegen de lokale rivalen. Na de openingstreffer in de 77e minuut door Fabian Boll zagen de fans van Millerntor zich al als overwinnaar. Maar twee minuten voor het einde maakte HSV gelijk via Mladen Petric. Jammer – maar de voorsprong van elf minuten was het allemaal waard.

Met een overwinning op de 5e speeldag tegen Borussia Mönchengladbach (2-1) wisten onze Kiezkickers tot de negende plaats in het klassement te klimmen, maar één plaats achter Bayern. De Stani protégés waren niet onder de indruk van een 3-1 nederlaag bij Borussia Dortmund op de volgende speeldag. Op de zevende speeldag scoorde Marius Ebbers het winnend doelpunt voor de Bruin-Witte in Hannover, in de volgende thuiswedstrijd maakte Gerald Asamoah, Marius Ebbers en Florian Bruns de doelpunten in de 3-2 op Millerntor tegen Nürnberg. Zo stonden onze Kiezkicker met 13 punten op de zesde plaats, slechts een punt achter de lokale rivalen.

Na deze geweldige start ging het niet zo goed met FCSP. Tot de winterstop konden ze slechts één keer – tijdens de thuiswedstrijd tegen Kaiserslautern zegevieren (1-0)- . De heenronde werd afgesloten op de 15e plaats in de rangschikking met 17 punten, nog maar twee punten verwijderd van de degradatieplaatsen.

Met twee gelijkspelen tegen Freiburg (2: 2) en Hoffenheim (2: 2) begonnen onze Kiezkickers aan het nieuwe jaar. Als een warming-up om zo te zeggen, want toen kwam het team echt op stoom: drie overwinningen op rij, waarvan er één zelfs legendarisch werd. Op de 20e speeldag versloeg de Stanislawski-Elf thuis 1 FC Keulen met 3-0. Charles Takyi scoorde tweemaal, Flo Bruns een keer. Een week later scoorde Max Kruse, Gerald Asamoah en Matthias Lehman bij de 3-1 winst tegen Gladbach.

En toen kwam de dag, op 16 februari, toen FC St. Pauli na 33 jaar geschiedenis schreef. Na doelpuntloze eerste helft in de Imtech-Arena deed zich in de 59e minuut het historische in de stadsderby voor.
Max Kruse legde de bal op de hoekvlag en krulde het leer in de richting van Fabian Boll, die al als eerste bij de bal was en de bal devieerde naar de 2e paal waar één Kiezkicker alleen kon binnen koppen. De man met het gouden hoofd was Gerald Asamoah

Het daarop volgende Bruin-Witte gejuich was gewoon overweldigend. De vreugde in het uitvak na het laatste fluitsignaal was ongekend. Ook de ongeveer 10.000 fans in Millerntor Stadium, de fans in alle pubs en woonkamers waar St. Pauli fans hun team volgden wisten met hun vreugde geen blijf!

Met deze drie overwinningen op een rij kwam ook de sprong in de rangschikking. FCSP was gestegen naar de 11e plaats in de rangschikking.

Maar deze memorabele gebeurtenis kende geen vervolg. Tegen het einde van het seizoen konden onze Kiezkickers slechts nog één enkel punt in de wedstrijd tegen VfL Wolfsburg behalen (2:-2). Onze Bruin-Witte kregen in de laatste twaalf wedstrijden 33 goals binnen (waarvan acht in de wedstrijd tegen Bayern op de voorlaatste speeldag) en konden ze zelf maar 8 keer scoren. Een trieste balans.

Het was nog droeviger aan het einde van het seizoen. Niet alleen eindigde FC St. Pauli met 29 punten op de laatste plaats in de rangschikking. Maar vooral omdat hoofdcoach Holger Stanislawski – na bijna 20 jaar bij de club – zijn verhuis aankondigde naar TSG Hoffenheim. Als speler scoorde de inwoner van Hamburg voor de FC ST. Pauli 18 goals in 260 wedstrijden, werkte later op verschillende posities bij de club en nam in november 2006 als coach het eerste team over. Met zijn afscheid kwam er einde aan een ​​tijdperk bij FC St. Pauli.

Maar elk vaarwel wordt gevolgd door een nieuw begin. Begin mei werd André Schubert – die tot dan toe coach was bij SC Paderborn – verwelkomd als de nieuwe coach bij Millerntor. Samen met onze Kiezkickers vond hij in het volgende seizoen direct weer de weg naar succes.

2011/2012: Succesvol 2e Bundesliga seizoen

Na de degradatie naar de 2e Bundesliga verliet niet alleen Holger Stanislawski, André Trulsen en KP Nemeth FC St. Pauli, maar ook een aantal gekoesterde spelers. Florian Lechner ging Karlsruher SC, Marcel Eger nam de weg naar FC Brentford Engeland en Matthias Lehmann pakte zijn koffers naar Frankfurt. Ook nam het team met pijn in het hart afscheid van de gehuurde spelers Bastian Oczipka en Thomas Kessler. Timo Schulz sloot zich aan bij de U23 om zich als assistent-trainer aan zijn nieuwe uitdaging te wijden. Doelman Mathias Hain beeïndigde zijn carrière als speler en werd doelman trainer van oa. nieuwkomer Philipp Tschauner alsook werden Sebastian Schachten, Mahir Saglik en Kevin Schindler toegevoegd aan het elftal.

De eerste thuiswedstrijd van het nieuwe seizoen vond plaats in het Lübeck-stadion aan de Lohmühle. Tegen Ingolstadt. Wat op de eerste plaats grappig klinkt, had echter een zeer kwalijke achtergrond en was een erfenis van het vorig seizoen. Nadat een ‘toeschouwer’ van FCSP in de Bundesligawedstrijd tegen Schalke 04 een pul bier op het speelveld had gegooid raakte hij  hierbij helaas de grensrechter. De DFB besloot hierbij tot een schorsing voor 1 wedstrijd op Millerntor Stadion. De Kiezkickers maakte samen met 10.000 fans de trip naar het 60 km verdere Lübeck. Dankzij Fabian Boll werd deze uit-huiswedstrijd toch een Millerntor ervaring, want Fabian scoorde 2x maal en zorgde voor de 2-0 tegen Ingolstadt.

En zo ging het verder. Tot de vijfde speeldag bleven de spelers van André Schubert ongeslagen en stonden met 13 punten aan de top van het klassement. Eintracht Braunschweig zorgde op speeldag 6 voor de eerste domper voor de Kiezkickern. Na het doelpunt van Dennis Kruppke in de 65e minuut verloren de Bruin-witte met  1-0. Meteen de eerste nederlaag van het seizoen.

Maar onze Kiezkickers gaven in de volgende wedstrijden weer vol gas. München 1860 werd na een 0-2 achterstand verslagen met 4-2. KSC werd in eigen huis met 0-2 verslagen. En ook Energie Cottbus kon op de 10e speeldag met 4-1 overwonnen worden. Tegen Erzgebirge Aue (3-2) kon er geen punten worden geraapt, maar daardoor liet FCSP zich niet afremmen. Na de tiende speeldag waren Max Kruse en Marius Ebbers al goed voor zes en vijf doelpunten. Een goede balans voor onze Kiezkickers.

Tegen het einde van de heenronde, wisten de spelers van Schubert nog eens vijf keer te winnen, alleen tegen Paderborn (1-1 1) en Greuther Fürth (2-2) moesten ze genoegen nemen met een gelijkspel. Slechts éénmaal werd er verloren in de wedstrijd tegen Fortuna Düsseldorf op de elfde speeldag (3-1).

Met 36 punten en de vierde plaats in de rangschikking begonnen de Buin-witte aan de terugronde. In de eerste wedstrijd van de terugronde tegen FC Ingolstadt leden onze Kiezkicker een bittere nederlaag. Ze verloren 1-0 in het Audi Sportpark na de last-minute goal van Ahmed Akaichi in de 89e minuut.

Deze mislukking maakte de Schubert-elf op de laatste speeldag voor de winterstop goed met een 2-0 overwinning tegen de directe rivalen Eintracht Frankfurt. Fabio Morena van dichtbij bij een corner en Max Kruse na een geweldige tegenaanval zorgde voor de niet onverdiende overwinning. Maar de vreugde na de wedstrijd werd getemperd als keeper Philipp Tschauner gewond geraakte aan de schouder.

Zijn diagnose: Schouder uit de kom en dubbel gescheurde ligamenten. Nog een nadeel: Pirmin Schwegler uit Frankfurt werd in de tweede helft geraakt door een kassapapierrol. Gelukkig bleef de speler van Frankfurt ongedeerd, maar dit incident kreeg voor de club nog een staartje bij de DFB.

Na de wintervoorbereiding moest onze Kiezkickers afscheid nemen van Ralf “Ralle” Gunesch. De verdediger had na zorgvuldige afweging besloten om over te stappen naar FC Ingolstadt. Keeper Philipp Heerwagen kwam op huurbasis over van VfL Bochum om de Brown-White te versterken, terwijl Benedikt Pliquett tot het herstel van Philipp Tschauner de nieuwe nummer één werd van FCSP.

Na een nederlaag op Tivoli in Aken (2-1) konden onze Kiezkickers in het nieuwe jaar verschillende overwinningen behalen. Bij de eerste thuiswedstrijd tegen VfL Bochum scoorde Sebastian Schachten tweemaal en leidde de Bruin-witte naar een ​​2: 1 overwinning.

Ook tegen de Zebra’s uit Duisburg (0-1), Karlsruher SC (1: 0) kon de Schubert-elf de 3 punten behalen. Terwijl er twee gelijke spelen waren tegen Eintracht Braunschweig (0-0) en TSV 1860 München (1-1), moesten Boller en Co. op het laatste moment een bittere 2-1 nederlaag bij Erzgebirge Aue aanvaarden.

Terwijl de Bruin-Witte – na de wat onhandige start van het nieuwe jaar – eindelijk de turbo wilden inschakelen, waren de daaropvolgende drie wedstrijden slechts goed voor één punt. Tegen energie Cottbus en Fortuna Dusseldorf kon FCSP geen punten rapen, in het stadion op Bornheimer Hang wist FSV Frankfurt in slechts 20 minuten 3 keer te scoren. Echter, met veel toewijding, vechtlust en een indrukwekkende inhaling waren Marius Ebbers (23), Max Kruse (41) en Fin Bartels (46) in staat om de afstand ongedaan te maken en zo een punt te behalen voor de Kiezkickers.

Met deze zenuwslopende wedstrijd was de strijd voor de Schubert-elf nog lang niet voorbij. Het beste voorbeeld hiervan was de wedstrijd tegen Union Berlin op speeldag 30. Nadat de gasten door Markus Karl (32) op voorsprong kwamen kon Max Kruse na de pauze gelijkmaken (59), in de slotfase werd het een dramatisch spektakel. In de 81 minuten leek het duel te draaien door een doelpunt van Marius Ebbers – maar ondanks alle sportieve consiquenties in de strijd om de 3e plaats – gaf Ebbers ruiterlijk toe, de bal met zijn hand te hebben gespeeld. Echter, de voetbalgoden beloonde Ebbers Fairplay, omdat Bartels in blessuretijd alsnog de  overwinning uit de brand haalde voor bruin en wit.

In de uitwedstrijd tegen de leider uit Fürth was het geluk niet langer aan de kant van Schubert-elf. Na doelpunten van Heinrich Schmidtgal (6e) en Ex-St. Paulian Gerald Asamoah (65ste) moest het team een 2-1 nederlaag toestaan, terwijl Fürth de eerste promotie in de clubgeschiedenis naar de Bundesliga mocht vieren was de hoop om ook te stijgen nog niet over.

De eerste van de drie resterende wedstrijden kon FCSP met 3-0 winnen tegen Hansa Rostock op Millerntor, maar zonder fans van de bezoekers, omdat de politie de Rostockers het stadionbezoek om veiligheidsredenen had ontzegd. Ebbers scoorde 2x (12e + 49e minuut), Fin Bartels maakte het drietal perfect in de 79e minuut. Maar niet alleen FCSP had reden om te juichen. De tweede in het klassement Eintracht Frankfurt zorgde dit weekend voor promotie naar de Bundesliga. De strijd om de 3e plaats werd er een tussen FC St. Pauli, SC Paderborn en Fortuna Dusseldorf.

Na Dynamo Dresden met 0-1 te hebben verslagen in de laatste uitwedstrijd van het seizoen, gooide St. Pauli – op de 34e speeldag – nog eens alles in de weegschaal. Terwijl de Düsseldorf op hetzelfde moment tegen de MSV Duisburg voor de derde plaats speelde, speelde FCSP op Millerntor tegen de directe tegenstanders uit Paderborn. Met 61 punten hadden de Fortuna en de Paderborn de voorsprong in de race, omdat de Bruin-witte “slechts” 59 punten hadden.

De laatste wedstrijd van het seizoen was meer dan emotioneel, anders kan je het niet omschrijven. De Kiezkickers toonden topvoetbal en toonden 90 minuten passie en vechtlust die hun vruchten afwerpen. In de rust leidde ze al 2: 0 na de hits van Lasse Sobiech (30) en Max Kruse (36). In de tweede helft zetten ze door: Florian Bruns (60.), Moritz Volz (65.) en Deniz Naki (90.) zorgden voor een foutloze 5-0. De vreugde was groot, de tribunes beefden, maar zoals zo vaak miste het geluk ons op het einde – want Dusseldorf scoorde de gelijkmaker tegen Duisburg. Het bereiken van de degradatieplaats mislukte uiteindelijk vanwege een slechtere doelsaldo en de FC St. Pauli beeïndigde het seizoen op de vierde plaats.

2012/2013: Volwassen seizoen- Behoud op de eerste plaats

Na de vierde plaats in het vorig seizoen was er veel activiteit op transfergebied in de zomer: Veel spelers verlieten FC St. Pauli met inbegrip van Max Kruse, Fabio Morena, Carsten Rothenbach en Moritz Volz. Ook Deniz Naki verliet onze Kiezkickers richting Paderborn en Rouwen Hennings ging naar Karlsruher SC. De huur van Petar Sliskovic, Lasse Sobiech en Philipp Heerwagen liep af en ze keerden terug naar hun clubs. Aan de andere kant werd het team natuurlijk ook versterkt. De verdediging werd versterkt door Florian Mohr en Sören Gonther van SC Paderborn en van Hannover 96 werd Christopher Avevor gehuurd. Voor een betere bezetting van het middenveld zorgde Joe Gyau (TSG 1899 Hoffenheim), Akaki Gogia (VfL Wolfsburg) Christopher Buchtmann (1e FC Keulen) en Florian Kringe (Borussia Dortmund). Als nieuwe voorspelers werden Daniel Ginczek (Borussia Dortmund) en Lennart Thy (SV Werder Bremen) aangetrokken. Daarnaast maakten de aanstormende talenten Marcel Andrijanic en Florian Kirschke de sprong naar het eerste elftal.

Na een doelpuntloze start in Aue in het Ertsgebergte wisten onze Kiezkickers in de eerste thuiswedstrijd tegen Ingolstadt slechts één punt behalen (1: 1). Het team presteerde goed in beide wedstrijden, maar miste de laatste stap naar de overwinning. In de eerste bekermatch tegen de Oberliga-club tegen Offenburger FV werden geen fouten gemaakt en het won de wedstrijd vol vertrouwen met 3: 0. Het volgende weekend moesten de Schubert-elf naar Cottbus reizen. Daar moesten ze – omdat ze niet in de wedstrijd zaten- een 2-0 nederlaag toe staan. Voor de volgende speeldag kwam – de tot dan toe ongeslagen – gepromoveerde SV Sandhausen naar Millerntor. Na de eerste helft -gedomineerd door de Kiezkicker – scoorden Fin Bartels en Marius Ebbers twee belangrijke goals in de 71ste en 76ste minuut. De Sandhausener kon inderdaad in de 83 minuut nog tegen scoren maar de punten bleven op Millerntor.

Niet zo onspectaculair was het eindresultaat in Keulen. De tweede helft was even vol met kansen als de eerste, maar de Kiezkicker faalde herhaaldelijk voor het doel, zodat het duel met het team van ex-St. Pauli-coach Holger Stanislawski doelpuntloos eindigde . Ook in de wedstrijd tegen FSV Frankfurt kon ons team zich niet doorzetten. FCSP incasseerde vroeg een eerste doelpunt. Ginczek maakte nog gelijk in de 58ste minuut, maar Frankfurt scoorde nog een doelpunt en hield de 3 punten thuis. Een soortgelijk scenario zagen de fans ook ervaren in Aalen. Het team toonde passie en vechtlust, maar veel fouten leidden uiteindelijk tot een 0-1 nederlaag. Als gevolg hiervan werd André Schubert de dag na de wedstrijd ontslagen en zijn co-staf Thomas Meggle, Timo Schultz en Mathias Hain namen de taken tegen Jahn Regensburg over.

Op de korte termijn slaagde het nieuwe coachingsteam er echter niet in om het team voldoende te beïnvloeden om de manier waarop ze speelden en hun prestaties te verbeteren. Tegen Union Berlin toonden de Bruin-Witte – voor het thuispubliek – volledige toewijding en kwamen ondanks een moeilijke start zelfs even op voorsprong. Op het einde gaf het scorebord de 2-2 gelijkspel aan, een prestatie waar men tevreden over kon zijn .

Na een week internationale oefenwedstrijden sloeg FCSP een pagina om. Onder leiding van de nieuwe coach Michael Frontzeck konden onze Kiezkickers tegen Dresden de drie punten thuis houden, hoewel de wedstrijd gewonnen leek voor de gasten – de Frontzeck-elf stond aanvankelijk 0-2 achter- maar kon op basis van vechtlust de wedstrijd alsnog met 3- 2 winnen. De tweede bekerwedstrijd tegen eerste Bundesliga club VfB Stuttgart ging met 3-0 verloren.
Hoog verdiend was de overwinning tegen 1860, het was de eerste en enige uitoverwinning van de heenronde. Enigszins ongelukkig verspeelde FCSP de overwinning tegen VfL Bochum, door een met de rug afgeweken bal (1: 1). Even ongelukkig verloor het de wedstrijd tegen Hertha BSC Berlin in de 85e minuut (0: 1).

Een echte topwedstrijd speelde de Elf van Millerntor op de 15e speeldag thuis tegen de MSV Duisburg. Beide teams speelden in de eerste helft erg sterk en na het openingsdoelpunt 1: 0 van Ginczek na 20 minuten slaagden de Zebras uit Duisburg er nog net voor de rust voor om gelijk te maken. In de tweede helft scoorde Fin Bartels twee keer en liet de gasten van de Wedau geen kans. Saglik scoorde vlak voor het einde de 4-1.

De fel bejubelde Fin Bartels zag tegen Braunschweig na slechts 22 minuten de rode kaart . De koploper hadden de leiding genomen in de 17e minuut, maar onze Kiezkickers gaven zich nog niet verslagen. De wedstrijd was volledig open en FCSP maakte bijna gelijk maar het bleef bij een 1-0 overwinning voor de leider.

Tegen Kaiserslautern, had de club het geluk dat ontbrak in de laatste wedstrijden en besliste het duel met 1-0 in de 67e minuut voor zichzelf. Op de tweede Advent hadden talrijke assistenten het plein vrij gemaakt  van sneeuw die in de eerdere dagen was gevallen. Met deze winterse omstandigheden en temperaturen onder het vriespunt in het Millerntor waren de gasten uit het Erzgebirge beduidend beter en wisten de wedstrijd na een doelpuntloze eerste helft met duidelijke 0-3 cijfers voor zich beslissen

Voor de laatste wedstrijd van de winterstop moesten onze jongens naar Ingolstadt reizen. Bij de nieuwe club van ex-Kiezkicker Ralph Gunesch konden ze echter maar één punt meenemen, omdat een doelpunt in de 13e minuut voor de Frontzek-Eleven onterecht niet werd gegeven. Zo overwinterde de FC St. Pauli op de 13e plaats in de rangschikking en begon het de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar opnieuw vol gas tegen de gasten van Cottbus.

Ups en downs na de winterstop

Voor meer dan 26.000 toeschouwers eindigde de wedstrijd in een doelpuntloze gelijkspel tegen de  Lausitzer. Desalniettemin was er iets te vieren: voor de eerste keer sinds de sloop van de ‘Gegengeraden’ in mei 2012 kon de nieuwe tribune volledig in gebruik worden genomen en werd aldus ingehuldigd.

Het team van Michael Frontzeck reisde op de 21e speeldag naar SV Sandhausen. Na drie zegeloze wedstrijden wilde de Kiezkickers een driepunter vieren. Het liep helemaal anders. Al bij pauze was het 0: 3, en de SVS kon zelfs het vierde doelpunt maken. Florian Kringes scoorde op de stip de 1-4 maar dit veranderde niets aan de nederlaag.

Het kwam een week later tot een reünie met Stani en Truller  toen 1. FC Köln naar Millerntor reisde. Wederom ging bij de Frontzeck-Elf het licht uit, want Keulen Clemens scoorde het enige doelpunt van de dag in de 2e minuut en zorgde opnieuw voor lange gezichten aan de kant van FCSP. Drie punten bedroeg de voorsprong op de degradatie paatsen. Ook bitter: Markus Thorandt en Florian Mohr werden vroegtijdig met geel-rood naar de kleedkamers gestuurd en misten dus de volgende wedstrijd tegen het verrassing van de compeitie FSV Frankfurt.

Zelfs zonder het duo wisten onze Kiezkickers een van de beste seizoensprestaties af te leveren. Met 3-0 werd de FSV verslagen, driemaal scoorde aanvaller Daniel Ginczek. Vanaf de 14e plaats ging het omhoog naar de 12, de kloof op Dresden (16e, 21 punten) groeide uit tot vijf punten. De eerste overwinning sinds begin december leverde de Frontzeck-Elf veel zelfvertrouwen op.

Door een 0-1 op VfR Aalen – Ginczek bewees zijn kalmte door in de laatste minuut een strafschop binnen te trappen- de afstand kon op Dynamo gehandhaafd worden. Dramatisch, maar succesvol was de derde thuiswedstrijd op vrijdagavond op rij tegen SSV Jahn Regensburg. Dankzij een doelpunt in de laatste minuut van Florian Bruns won onze FC St. Pauli met 3-2. Eerder konden Gogia (18e) en Ginczek (66e) evenals Koke (23e) en Kamavuaka (89e) scoren. Dankzij de derde driepunter kon de voorsprong op Dresden verhoogd worden naar acht punten.

Inbreuk naar boven

Met veel zelfvertrouwen reisde onze Kiezkickers naar Union Berlin op de 26e speeldag en voor de eerst sinds langs maakte ze opnieuw kennis met de nederlaag. Terodde (20), Ebbers (37) en Mattuschka (42) scoorden voor rust, assen (76), Nemec (81) en opnieuw Terodde (84) in de tweede helft. Het tegendoelpunt van Schachten leverde voor de Bruin-witte niets tastbaars op.

Hoewel in de volgende thuiswedstrijd tegen Paderborn alleen goed was voor een punt, voelde het aan als een overwinning – met als held onze doelman. Na Ebbers zijn 1-0 scoorde Yilmaz (56) en uitgerekend Saglik (84) – die in de winterstop naar het SCP was verhuisd de 1-2  In de 90e minuut was er een corner en  St. Pauli keeper Philipp Tschauner trok naar voren. Uitgerekend Philipp wist met het hoofd de gelijkmaker te maken, 2: 2. Dankzij de puntoverwinning hadden de Bruin-witte zeven punten voorsprong op Dresden, de volgende tegenstander.

En de volgende wedstrijd was er geen voor angsthazen. Na een doelpuntloze eerste helft wisten Mohr (50) en Ginczek (53) op een schijnbaar geruststellende 0-2 voorsprong te schieten. Maar net als in de heenwedstrijd (3-2 voor St. Pauli na 0-2 achterstand) gaf de thuisploeg niet op en kreeg na doelpunten van Trojan (62), Losilla (66) en Schuppan (77) met 3: 2 de bovenhand. Een extreem bittere nederlaag voor de FC St. Pauli, die het klassebehoud met een overwinning bijna in de tas hadden.

Op en neer in de laatste fasen van het seizoen

In de derde laatste thuiswedstrijd van het seizoen werd er tegen 1860 op het einde weer gejuicht. De nederlaag tegen Dynamo was goed verteerd door Kringe en Co., want de leeuwen werden met 3-1 verslagen. Ginczek en 2x Fin Bartels scoorde voor de Bruin-witte, Friend van München kon in de tussentijd verkleinen naar 2:-1.

Op de 30ste speeldag speelden de Frontzeck-elf vervolgens in VfL Bochum. Met een overwinning tegen een directe concurrent in de degradatiestrijd wilde men de redding perfect maken. Omdat veel kansen ongebruikt bleven en het VfL simpelweg efficiënter was, was het op het einde 3-0. Omdat Dresden op hetzelfde moment tegen Cottbus won, was de voorsprong met nog vier wedstrijden te gaan nog maar vijf punten.

Een verdere nederlaag van zeer bittere aard liep FCSP op tegen Hertha BSC – die al vaststond als promovendus naar de 1e Bundesliga – Tot 120 seconden voor het einde stond FCSP 2-1 voor – doelpunten van Allagui voor de bezoekers (23e) en Thy (66e) en Ginczek (85e, FE) voor St. Pauli – echte de late goals van Ronny (88e) en Wagner (90e) zorgden voor een onverwachte nederlaag tegen Berlijn.

Ondanks de vele tegendoelpunten wist Tschauni’s bij MSV Duisburg zijn netten zuiver te houden, de verdediging stond perfect. Maar omdat de bal niet in het doel wilde gaan, eindigde de op één na laatste wedstrijd van het seizoen doelpuntloos. De voorsprong op de 16e plaats (Dresden) was nu nog drie punten.

Klassenbehoud perfect

De uiteindelijke bevrijding kwam er in de laatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen Braunschweig. Tegen Eintracht werd het 5-1 (doelpunten: 1-0 en 2-0 Ginczek, 3-0 Bartels, 4-0 Bruns, 5-0 Ebbers, 5-1 G. Korte) meteen de hoogste zege van het seizoen. Het klassenbehoud was meteen verzekerd. In hun allerlaatste thuiswedstrijd voor FCSP wisten Bruns (zeven jaar bruin-wit) en Ebbers (vijf jaar) beiden te scoren voor FC St. Pauli. You’ll never walk alone!

Als afsluiting van het seizoen kon FCSP zorgeloos naar Betzenberg trekken. Tegen de 3e in het klassement vierde men de 2e zege op rij – Daube en Ginczek (seizoensdoel nummer 18) waren de doelpuntenmakers. Baumjohann’s aansluitingstreffer was niet voldoende om het overwinning in gevaar te brengen. Door de derde uitwinst van het seizoen beeindigde FC St. Pauli het seizoen 2012/13 met 43 punten (11 overwinningen, 10 gelijkspel, 13 nederlagen) op de 10e plaats.

2013/2014 – Lang van boven gestaan, op het einde alleen plaats 8

Met het positieve gevoel – klassenbehoud – begonnen onze Kiezkickers aan het nieuwe seizoen. Naast de twee jeugdspelers Okan Kurt en Andrei Startsev werden maar liefst negen nieuwe spelers naar Millerntor gehaald. John Verhoek, Christopher Nothe, Bernd Nehrig, Marc Rzatkowski, Philipp Ziereis, Michael Gregoritsch, Sebastian Maier, Marcel Halstenberg en Philipp Heerwagen moesten ervoor zorgen dat FCSP weer klom in de rangschikking.

De 1-0 openingszege tegen 1860 München werd gevolgd door een doelpuntloze gelijkspel op Karlsruher SC. Bij de derde divisie club Pruister Münster volgde – net als in voorgaande jaren – het vroegtijdige einde in de DFB Cup, 1-0 werd het uiteindelijk voor de Pruisen. Het team van coach Michael Frontzeck bleef doorstomen met een 1-0 overwinning op Arminia Bielefeld en een 2-2 gelijkspel bij VfL Bochum. Bij de 2-1 tegen Dynamo kon er opnieuw gevierd worden. Wedstrijd winnaar hier: Maier, die vlak voor het einde – met zijn eerste balcontact -een vrije trap de 2-1 maakte. Daarvoor stond keeper Philipp Tschauner in de picture want hij pareerde een penalty van Dynamo-aanvoerder Christian Fiel.

Na de 2: 3 nederlaag bij bij Union Berlin behaalde FCSP zeven van de negen mogelijke punten: 2-1 tegen FSV Frankfurt, 1-1 tegen Fortuna Düsseldorf en 2-1 tegen FC Ingolstadt. Tot het einde van de heenronde behaalde de Kiezkickers 4 verdere zeges: Fürth (4-2), Cottbus (3-0 – hier debuteerde Roland Vrabec nadat Michael Frontzeck ontslagen was), Aalen (1-0) en Aue (2-0) . De wedstrijden tegen de later promovendus Paderborn (2-1) en tegen de twee kandidaten stijgers Kaiserslautern (4-1) en Keulen (3-0), gingen echter verloren. Aan het einde van de heenronde stond de FCSP – 8 overwinningen, 4 gelijke spelen en 5 nederlagen – op de vierde plaats, met gelijk aantal punten achter de Rode Duivels.

Voor Kerstmis wist men met 0-2 te winnen van 1860 München, voordat in de topmatch tegen KSC een onnodige 0-2 thuisnederlaag volgde. Met dezelfde punten als de derde Kaiserslautern stond FCSP op een zesde plaats voor de winterstop.  St Pauli kwam slecht uit de winterpauze. Na de 2-2 tegen de later degradant Bielefeld volgde er een 0-1 thuisnederlaag tegen Bochum. Net als in de heenmatch werd Dresden verslagen met 2-1, 2-1 werd het ook tegen Union Berlin. Een ergelijke 1-0 verlies bij FSV Frankfurt voorkwam de sprong naar degradatieplaats drie.

De nederlagen staken de Vrabec-elf goed weg, in Düsseldorf wonnen ze met 0-2, tegen Ingolstadt speelde men 0-0 gelijk. Met nog acht wedstrijden te gaan ging de reis naar Paderborn waar FCSP verdiend met 3-0 verloor. Tegen Fürth werd vervolgens een gelijkspel (2-2) behaald, tegen SV Sandhausen werd met 3-2 gewonnen.

Met nog vijf wedstrijden te gaan bedroeg de achterstand op Paderborn en de derde plaats nog zes punten. De promotiekansen  vervaagden na de 3-2 nederlaag in Kaiserslautern en toen de Kiezkicker 1-1 speelden in Cottbus en thuis tegen Aalen verloren met 0-3 was elke kans op promotie verdwenen. Op de laatste uitwedstrijd van het seizoen was er een 4-0 pak voor de broek in Keulen, op het einde tegen Aue speelde het nog eens 2-2.

De wedstrijd tegen het Erzgebirge was tegelijkertijd de laatste wedstrijd van Fabian Boll. Hoewel de verhoopte overwinning aan het einde van zijn professionele carrière niet zou lukken werd Boll er op grandioze wijze gevierd door de fans van St. Pauli.

Het seizoen beëindigde FCSP achter Keulen, Paderborn (beide nieuwkomers), Fürth, Kaiserslautern, Karlsruhe, Düsseldorf en 1860 München op de achtste plaats. Gezien het feit dat ze het grootste deel van het seizoen op een promotieplaats hadden gejaagd, was de klassering alles behalve bevredigend.

2014/2015 – Bibberen tot de laatste seconde

Met die de achtste plaats had elke St. Paulianer in het seizoen 2014/2015 beter kunnen leven als ze wisten wat hun te wachten stond. Maar alles op zijn beurt. Aan het begin van het seizoen speelde FC St. Pauli en latere kampioen FC Ingolstadt 1-1. Aan het einde van het voorseizoen verloren onze Kiezkicker vervolgens van Aalen (0: 2). In de DFB Cup won het Vrabec-team met 3-1 bij FSV Optik Rathenow. In de tweede ronde reisde Borussia Dortmund eind oktober naar Millerntor. De verrassing bleef uit en met 0-3 won de Klopp-elf.

Terug naar de competitie: Dankzij een doelpunt van Lasse Sobiech in de laatste minuut versloeg de FCSP Sandhausen met 2-1, in Fürth kreeg het 3-0 rond de oren, deze nederlaag werd gevolgd door het ontslag van Roland Vrabec. Zijn opvolger was de vorige U23-trainer en oud-Kiezkicker Thomas Meggle. Hij kon de twee nederlagen tegen 1860 München (1-2) en Aue (0- 3) niet voorkomen, maar zette zijn spelers een korte reeks neer: 1-0 tegen Braunschweig, 3-3 op FSV Frankfurt en 3-0 tegen Union Berlin. Dankzij deze tussenspurt verlieten de Kiezkickers de degradatierangen.

Nipt ging dan de thuiswedstrijd  met 0-1 verloren tegen Düsseldorf, maar deze werd gevolgd door een bittere 0-4 thuisnederlaag tegen de KSC. Na de bekeruitschakeling tegen BVB, speelde men 2-2 tegen Nürnberg – in de laatste seconde scoorde de club de gelijkmaker. Een sleutelervaring, geschokt door de late gelijkmaker volgde een 0-3 nederlaag tegen een sterkspelende promovendus uit Heidenheim. Hierop volgde verdere nederlagen in Leipzig (4-1) en Kaiserslautern (1-3). Na de nederlaag tegen FCK zakte onze Kiezkickers naar de bodem van het klassement. Een vervelende 3-3 gelijkspel volgde in Bochum. FCSP kon daar tot 3x toe een voorsprong niet vasthouden.

Na de 0-1 tegen promovendus Darmstadt – die later sensationeel zou promoveren – eindigde de FCSP de heenronde met 3 overwinningen, 4 gelijkspelen en 10 nederlagen – als laatste. Opnieuw reageerde FCSP en sportbaas Rachid Azzouzi moest vertrekken. De voormalige hoofdtrainer Thomas Meggle werd de opvolger van Azzouzi en Ewald Lienen werd de nieuwe hoofdtrainer. Onder Lienen Kiezkicker verloor St Pauli nipt met 1-2 tegen Ingolstadt. In de laatste wedstrijd voor de winterstop werd Aalen met 3-1 verslagen.

Met drie nieuwe spelers (Julian Koch, Waldemar Sobota, Armando Cooper) begonnen de Bruin-Witte aan het nieuwe jaar en begon aan het project #klassehalten. Hierbij trof de Lienen-elf in het begin met Sandhausen, Fürth, 1860 München en Aue meteen 4 andere concurrenten in de strijd om degradatie. De doelpuntloos gelijkspel met Sandhausen werd gevolgd door een bitter 0-1 nederlaag tegen Fürth. Een andere nederlaag (2-1) volgde in München. Ondanks superioriteit in alle drie de wedstrijden behaalde FCSP maar één punt. Tegen Aue volgde opnieuw een doelpuntloos gelijkspel. Na 23 wedstrijden bleven de Kiezkickers aan de onderkant van de rangschikking staan, vier punten achter de reddende 15e plaats.

Des te verrassender was de eerste uitoverwinning van het seizoen op Eintracht Braunschweig – met 0-2 werden de Niedersachsen terecht verslagen. Het werd gevolgd door een 1-1 tegen FSV Frankfurt en een 1-0 nederlaag op Union Berlin. Vooral bitter: in de laatste minuut zorgde een ongelijke grasmat in Berlijn ervoor dat Robin Himmel de bal in de voeten van Unions Sebastian Polter devieerde die zo het winnende doelpunt kon maken.

Voor de laatste internationale onderbreking stond FCSP opnieuw onderaan in de rangschikking. In de laatste spurt van het seizoen, won FCSP vier van de laatste zeven wedstrijden. Düsseldorf werd met 4-0 op Millerntor verslagen. In Karlsruhe (3-0) viel er niets te rapen, Neurenberg werd met 1-0 verslagen. Ook in Heidenheim waren er geen punten (2-1), voordat de Lienen-Elf 3x won.Leipzig werd met 1-0 verslagen, daarna volgde Kaiserslautern op de Betzenberg (0-2).In de laatste thuiswedstrijd vierde Sören Gonther & Co. de hoogste overwinning van het seizoen. Met 5-1 werd VfL verslagen. De beloning: de sprong naar een niet-degradatie plaats.

De laatste speeldag kon geen spannender slot hebben: Naast onze FCSP streden ook Fürth, Frankfurt, 1860 München en Aue tegen degradatie. In Darmstadt verloor FCSP met 1-0, maar het behoud kon worden gevierd dankzij de resultaten van collega-concurrenten. De FSV ontsnapte dankzij een 3-2 winst in Düsseldorf, 1860 verloor tegen KSC en landde op plaats 16, Aue kon ondanks eeen comback in Heidenheim niet winnen (nadat 0: 2 2: 2) en degradeerde direct samen met Aalen.

Onze Kiezkickers belandde aan het einde van het seizoen op de 15e plaats net boven de streep. Dankzij een laatste eindspurt ontliepen ze de degradatie na een teleurstellend seizoen.

2015/2016 – Bundesliga binnen handbereik

Op de transfermarkt was het een relatief  seizoen 2015/16 voor onze Kiezkickers, omdat de kern van het team overbleef van het vorige seizoen. Nieuwe toevoegingen waren Jeremy Dudziak, Marc Hornschuh, Fafa Picault en Ryo Miyaichi. Bitter:  Ryo blesseerde zich tijdens de training en viel bijna het hele seizoen uit. Marcel Halstenberg, Sebastian Schachten, Philipp Tschauner, Dennis Daube, Christopher Nöthe en Markus Thorandt verlieten de Kiezkickers in verschillende richtingen. Flo Kringe beëindigde zijn carrière als professional.

Al leken er nog groeipijnen in de seizoensopener tegen de gepromoveerde Bielefeld (0-0) te zitten, daarna won FCSP drie competitiewedstrijden op rij: KSC uit (1-2), Greuther Fürth thuis (3-2) en titelfavoriet en het later ook gepromoveerde RB Leipzig (0-1). In de tussentijd werd deze reeks van successen getemperd door de beker nederlaag in de eerste ronde tegen Borussia Mönchengladbach (1-4), zo kon de Lienen-Elf zich volledig op de competitie concentreren.

Op speeldag vijf werd FCSP voor het eerst in het huidige seizoen verslagen. Tegen de FSV Frankfurt verloor het in het Volksbank-stadion met 1-0. FCSP herpakte zich snel en thuis werd Duisburg sovereign met 2-0 verslagen. Ook op de zevende speeldag kon in Braunschweig een punt behaald worden. (0-0). Na een thuisoverwinning tegen 1. FC Heidenheim (1-0) en het gelijke spel in Paderborn (0-0) wisten onze Kiezkickers op de negende speeldag de derde plaats op de rangschikking in te nemen.

Echter, op de tiende speeldag volgde de tweede nederlaag van het seizoen. Voor bijna 30.000 fans verloor FC de wedstrijd tegen SV Sandhausen (1-3) op Millerntor. Ook de nieuwe Noord Tribune was dit seizoen voltooid en schudde onder de liederen van beide fangroepen. Daarna ging het naar Union Berlin, waarmee ze na een spannende inhaalwedstrijd met een bittere goal in de laatste seconde toch nog 3-3 gelijk speelden. Verrassend: tegen de latere kampioen Freiburg won FC op Millerntor de volgende drie punter(1: 0).

Een 1-1 bij VfL Bochum zou gevolgd worden door een hoogtepunt: Thy-Time bij Millerntor. Lenny Thy wist op Millerntor – op 9 november 2015- vier keer te scoren tegen Fortuna Düsseldorf. 4-0 was ook het eindresultaat. FCSP stond 2e na 14 speeldagen: Dat was balsem voor de ziel van elke Pauli-fan na het mislukkingen van vorig seizoen. Nu wist iedereen het tenminste: Ewald Lienen en FC St. Pauli: dat zijn 2 handen op één buik.

Helaas volgde – zoals zo vaak – na vreugde leed. Tegen 1860 München verloren ze in het zuiden met 2- 0, tegen de latere degradatie kandidaat 1 FC Neurenberg viel er zelfs een zeer bittere 0-4 nederlaag te noteren. De Lienen-Elf ging echter de winterstop in met twee bemoedigende wedstrijden. Tegen Kaiserslautern werd met 1-2 gewonnen, tegen Bielefeld werd het opnieuw 0-0. FC St. Pauli overwinterde zo op de vierde plaats.

Na de winterstop ging onze Kiezkickers met de eerste thuiswedstrijd tegen de KSC van start. Helaas nam Karlsruhe de drie punten naar de Rijn (1-2). Maar onze jongens vochten terug en namen de eerste drie punten in het nieuwe jaar bij Fürth (0-2). Toen ging het weer tegen de directe concurrent RB Leipzig, waartegen FC opnieuw met 1-0 won. St. Pauli was het enige team dat tegen Leipzig in beide wedstrijden kon verslaan.

De promotieplaatsen waren binnen bereik en hoewel het team en coach Lienen keer op keer de rol van favorieten van zich afstooten, droomden veel fans van de Bundesliga. Maar nogmaals, het was de latere degradeerde FSV Frankfurt, die de successerie een knauw  gaf. FCSP verloor thuis met 1-3 tegen Frankfurt en bleef op de vierde plaats staan. Op de 23e speeldag konden ze opnieuw winnen in Duisburg (0-2), en wist ook Braunsweig thuis verslaan (0-1).

Dit werd gevolgd door twee nederlagen: Eerste uit bij 1. FC Heidenheim (2-0) en op de 26e speeldag verloren ze – ondanks een spectaculaire comeback – tegen Paderborn met 3-4. Net tegen de degradanten liet FCSP waardevolle punten liggen, die later te kort kwam voor promotie. In Sandhausen werd opnieuw aangeknoopt met een overwinning (0-2), voordat het tegen Union Berlin 0-0 speelde, het eerste gelijkspel na de winterstop (0-0). Dit werd gevolgd door een nieuw verlies tegen de kampioen uit Freiburg (3-4), waardoor men naar de vijfde plaats werd verwezen door VfL Bochum.

En het was ook tegen deze directe rivalen dat de volgende Hells Bells klonk. Op de 30e speeldag werd Bochum met 2-0 verslagen en haalde FC plaats vier terug. Na het gelijkspel op de Fortuna Düsseldorf (1-1) en twee nederlagen tegen 1860 München (0-2) en tegen derde in de rangschikking Neurenberg (1-0) op de voorlaatste speeldag waren de promotiedromen definitief voorbij. Op de laatste speeldag moet FCSP zijn vierde plaats veiligstellen, thuis tegen Kaiserslautern, dat deed het met bravoure. Na een fantastisch doelpuntfestival op het einde van het seizoen (5-2), namen de Kiezkickers afscheid met een vierde plaats en gingen op weg naar een welverdiende zomervakantie.

Opmerkelijk: onze Kiezkickers werden in totaal 28 keer opgeroepen voor de “Kicker Eleven of the Day”Mark Rzatkowski haalde 7 nomineringen, Lasse Sobiech und Robin Himmelmann elk vier.

Fotos: Witters / inside-picture.de

JÜRGEN
GRONAU

Middenvelder Jürgen Gronau speelde in 476 wedstrijden voor FCSP niemand deed ooit beter

PETER “OSCHI“
OSTERHOFF

Peter Osterhoff (1958-1968) speelde 306 wedstrijden en scoorde 170 doelpunten. Niemand scoorde meer voor FC St Pauli

KLAUS
THOMFORDE

„Jahrhundert-Elf“ Doelman Klaus Thomforde speelde in totaal 369 wedstrijden voor FCSP (Transfermarkt.de)

FC ST PAULI
FANS

Zonder fans geen club, dit telt meer dan ooit voor FC ST. Pauli. Liefde kent geen Liga !

WIL JE LID WORDEN VAN ONZE FANCLUB?

OVER FCSP BELGIUM

Welkom bij de Belgische officiële supportersclub van FC St Pauli. Onze eerste bedoeling is alle fans verzamelen en gezamelijk met auto's naar uitwedstrijden van onze Kiezkiekers te gaan. Iedereen is bij ons welkom maar open moet staan voor de mening:
- Anti Nazi's
- Vluchtelingen welkom
- Tegen Racisme
- Tegen Fascisme
- Tegen Homofobie

Inschrijven nieuwsbrief

Je gegevens worden beschermd onder voorwaarden GPDR

Twitter

@FCSP_Belgium - 5 uren

ik wens elke politieker in België een vader als ... elke zondag de vraag wat heb je voor de mensen gedaan…

@FCSP_Belgium - 6 uren

RT :

@FCSP_Belgium - 6 uren

RT : A statement from Braunweisshilfe on the recent, indiscriminate attack on St Pauli fans by state police, translated into Eng…

INSTAGRAM

Alle rechten voornbehouden © copyright aan desbetreffende eigenaars. Foto's dienen ter illustratie

Notice: Undefined variable: font_family in /customers/3/0/e/fcstpauli-belgium.be/httpd.www/wp-content/plugins/gdpr-cookie-compliance/moove-modules.php on line 282